Zeilen en zingen is in Workum onlosmakelijk
verbonden
Het shantyfestival staat niet op zichzelf. Na het
weekend, waarin alleen wordt gezongen over het harde leven aan boord,
begint het echte werk. De schepen van de Beurtveer en de Strontrace
vertrekken. Bij deze zeilwedstrijden is weinig ruimte voor muzikale
ingevingen; hier gaat het om tactiek, doorzettingsvermogen en goed
zeemansschap. Hier worden shanties realiteit. “Ook al trekt het
shantyfestival weinig schippers,” vertelt Marga Swaans uit de
organisatie van de Beurtveer en de Strontrace, “het festival is
onlosmakelijk met de beide zeilwedstrijden verbonden.”
Door Nanda Huneman
Shanties en platbodems
“Het zingen van shanties bij het hijsen van de zeilen werkt op een
platbodem helaas niet. De zeilen zijn te licht en het werk gaat in een
te hoog tempo om er shanties bij te kunnen zingen,” vertelt Wim Valk,
oud schipper van het charterschip Dankbaarheid. “Bovendien doe je veel
hijswerk in je eentje of met z’n tweeën en niet in grote ploegen zoals
ze dat op de windjammers doen. Eigenlijk hebben de shanties historisch
gezien dus weinig te maken met de zeilerij op platbodems, die mee doen
aan de Strontrace en de Beurtveer. “ Toch gaan de Beurtveer en de
Strontrace al jaren hand in hand met het shantyfestival. “Het publiek
van het shantyfestival is wel veel ouder dan de deelnemers aan de
wedstrijden,” vertelt Wim Valk, die zelf regelmatig het shantyfestival
bezoekt. “Maar de sfeer rondom het shantyfestival heeft heel veel gemeen
met de sfeer van de wedstrijden. Je kunt deze evenementen echt niet
apart van elkaar organiseren.”
Onlosmakelijk verbonden
Ook Marga Swaans uit het bestuur van Zeilvracht, de vereniging die elk
jaar de beide wedstrijden organiseert, vindt de evenementen
‘onlosmakelijk verbonden’. Al zeven jaar zit zij tijdens de race op het
wedstrijdschip In Dubio, of ze vaart mee met de Beurtveer, maar in ieder
geval bezoekt ze elk jaar het shantyfestival. “Ik ga elke zaterdagavond
naar het kerkje om te zingen. Dat vind ik heel plezierig. Af en toe zie
ik wel een schipper met familie zitten, maar eigenlijk zouden we willen
dat er veel meer schippers en passagiers het shantyfestival bezoeken.”
De laatste vijf jaar heeft Zeilvracht meer contact met het
shantyfestival gezocht en proberen ze onder de zeilers meer
ruchtbaarheid te geven aan het festival. “Maar dat is tot nu toe niet
echt een succes. Veel schepen komen pas op zondag aan en dan zijn de
schippers alleen maar met de wedstrijd bezig: ‘Zijn alle zeilen in
orde?’, ‘Hoe krijg ik al mijn boodschappen aan boord?’ Op het
muziektheaterstuk dat op de zondagavond wordt opgevoerd, komen wel veel
zeilers af. Dat is ook altijd geweldig.” En op maandag wordt er bij de
start van de race in de haven gezongen. “Het is dan zo gezellig in de
haven. Er zijn veel toeristen, iedereen is druk in de weer en de muziek
past daar echt bij.”

Serre L'Écoute start de Strontrace in 2004
Strontrace
In het begin van deze eeuw vervoerden zo’n 150 tjalken en klippers 100
tot 160 ton koemest van de Friese Zuidwesthoek naar de geestgronden van
de bollenvelden achter de duinen bij Warmond en Hillegom. De schippers
zeilden de mest zo snel mogelijk over, zodat ze als eerste weer een
nieuwe lading aan boord konden nemen. In 1974 heeft Reid deze traditie
weer nieuw leven in geblazen door de Strontrace op te zetten. Kunstmest
is de hedendaagse lading, die in Warmond wordt gelost. Het schip dat
weer als eerste aanlegt in Workum, is de winnaar.
Schipper mag ik overvaren?
Sommige schepen waren te groot om te kunnen varen op de Ringvaart, waar de
Strontrace langs gaat. Zo kwam Reid op het idee om ook een wedstrijd
voor de grotere schepen op te zetten: de Beurtveer. Deze wedstrijd voert
naar Amsterdam en weer terug. De schipper kiest de heen en terug route
van tevoren, als hij op de heenweg via Lemmer gaat, moet hij op de terug
weg via Medemblik. En andersom. Vroeger zeilde er ook een beurtveer
tussen Workum en Amsterdam om passagiers te vervoeren. Ook met de
hedendaagse Beurtveer varen passagiers mee.

De Bruinvisch gaat voor de wind het kanaal uit.
Zijn zangers ook zeilers?
Bij het 25 jarig bestaan van de Strontrace en de Beurtveer in 1998,
mochten ook de shantiezangers mee zeilen. Het Liereliet zeilde mee op de
Dankbaarheid van Wim Valk. Volgens de oud schipper zijn de zangers geen
echte zeilers. “Ze kunnen wel goed aan touwen trekken, maar het zijn de
genieters van de schepen en de gezelligheid. De oorspronkelijke shanty,
bedoeld als werklied, is toch een heel ander leven gaan lijden onder de
walbevolking.” De zangers zeilden dus vooral met de Beurtveer mee om de
sfeer te proeven en te maken. Wim: “We hebben heel, heel veel gezongen.”
Dit artikel is geschreven voor het jubileumkatern van de Spiegel
der Zeilvaart ter gelegenheid van 15 jaar festival in 2002.