klompjes.jpg

Nanne Kalma

De roots van Nanne Kalma
"Bij die refrein liederen vliegt het kippenvel me op en af"
Door Stephan Kraan
Wie ooit het Shantyfestival Workum heeft bezocht of gaat bezoeken, kan niet om hem heen: Nanne Kalma. Als charmante presentator van de concerten, waar hij enthousiast en met humor de artiesten aan het publiek voorstelt. Als schrijver, regisseur, acteur en zanger in de bijna jaarlijkse muziektheateropvoeringen in scheepstimmerwerf De Hoop. Als muzikant in het Liereliet en Kat yn’t Seil. Het festival zou niet kunnen bestaan zonder de talloze vrijwilligers, maar zeker niet zonder Nanne Kalma. Telkens weer weet hij de vele bewonderaars en liefhebbers van zijn muziek te verrassen. Geen wonder dat hij in het jaar 2000 de provinciale cultuurprijs De Friese Anjer kreeg. Nanne Kalma over zijn fascinatie voor folkmuziek, liederencycli en a capellazang.
“Het waren de Beatles in 1964 met I Want To Hold Your Hand die mij er op veertienjarige leeftijd toe brachten om gitaarles te nemen. Ik hoorde dat nummer in Tijd voor Teenagers en liep meteen naar de platenzaak om het hoesje te bekijken. Alles werd anders. Vanaf dat moment ben ik op de kop in de muziek gedoken. Een jaar later begon ik met vrienden de band Pugh’s Place. We speelden Engelstalige popmuziek en hadden erg veel succes; zoveel dat onze eerste LP en single door Boudewijn de Groot werden geproduceerd. Door de studies van de verschillende bandleden moesten we in 1971 stoppen. Mijn volgende groep werd Farmers Union die Engelstalige folk speelde. Folk was veel relaxter en zachter dan popmuziek. Ik merkte bovendien dat ik het meest van liedjes hield. Ik ontdekte de folkgroep Rum. Die jongens zongen prachtige liederen in het Vlaams. Rum deed mij beseffen hoe makkelijk, mooi en krachtig het kan zijn om muziek te maken in je eigen taal. Ik wist toen meteen dat zingen in het Fries mijn volgende stap zou zijn. In 1973 stopte Farmers Union. Ik maakte toen een beetje de balans op en lummelde een jaartje rond. Ik zocht naar Friese liedjes, maar kon die nergens vinden. Ik besloot ze toen zelf te schrijven.”
 
Liederencycli
“Behalve het zingen in mijn eigen taal, was ik gefascineerd door liederencycli rond een thema. Dat kwam door de rockgroep The Kinks. Ze zijn bekend van hits als ‘Lola’ en ‘Sunny Afternoon’. In 1969 brachten ze de rockopera Arthur uit. Dit was voor mij echt een monument. Een hele LP over de hardwerkende generatie van de jaren vijftig, die het Engeland van na de oorlog opbouwden. Daartegenover de jongeren van de jaren zestig, die zorgeloos de verworven luxe als vanzelfsprekend ervoeren. Dat was voor mij een herkenbaar verhaal, in prachtige spannende muziek uitgevoerd. Het slotlied heb ik echt jarenlang elke dag in mijn hoofd gehad. Ook latere themaplaten, zoals Preservation, waren schitterende liederencycli. De muziekencyclopedie van het popblad OOR ziet dit Preservation overigens als het dieptepunt in de carrière van de Kinks. Voor mij is het juist een hoogtepunt; mooie harmonieën, klanken en veel humor. Ik vond die themaplaten geweldig. Het was echter totaal iets anders dan wat ik in mijn beide bands speelde. Maar toen ik me aan het heroriënteren was nadat Farmers Union stopte, wilde ik zelf iets dergelijks gaan doen.“
“Tijdens mijn zoektocht naar Friese liedjes kwam ik het Gudrun-verhaal tegen. Ik vroeg een tekstschrijver dit uit te werken in verschillende liedjes. Deze cyclus nam ik samen met vriendin Inez Timmer en gasten op als een studioproject. De Gudrun Sêge werd een succes en zo ontstond uit dit studioprobeersel in 1975 de Friese folkgroep Irolt. In de twaalf jaar dat Irolt bestond, brachten we geregeld themaplaten uit rond Friese volksverhalen. Daarna heb ik ook met Kat yn’t Seil en Kajto verschillende liederencycli gemaakt.”
Share