|
Home
English
Programma
Artiesten
De Loden
Kiel
Tickets
Praktisch
Nieuws
Geschiedenis
Shanties
Flyers
Links
Fotogalerij
Media
Organisatie
Donateurskrant
Contact
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
naar boven
|
Klik op de blauwe link om naar het
item te gaan.
2 september 2011: Vrijdagavond
concert verplaatst naar Doopsgezinde Kerk
maart 2011: Artiesten bekend voor
festival 2011
23 februari 2011 : In Memoriam J.T.
Hendriksma
13 februari 2011 :
Prijsuitreiking Om de Loden Kiel 2010 in Workum
20 september 2010 : Kleine Kapiteins
bouwen eigen zeilklomp
20 oktober 2009: Festival 2009
druk bezocht.
6 juli 2009: Overlijden Johnny
Collins in shantywereld grote schok
13 juni 2009: Optreden Auke
Wybesz op de Merk
26 mei 2009:
Van "Kippen in het Ruim" en nog meer...
18 oktober 2008:
Klompzeilen wint steeds meer aan kwaliteit
17 oktober 2008:
Openingsavond biedt perspectief op een vol weekend
31 augustus 2008: Donateurs
in het zonnetje
2 juli 2008: Veelzijdige
maritieme muziek op Liereliet Workum 2008
9 december 2007: Internationaal
Shantyfestival Workum 2007 groot succes
5 november 2007: Bedankje van de
voorzitter
13 mei 2007: Klompzeilen als
opmaat voor de echte strontrace
26 april 2007: Internationaal
Shantyfestival Workum krijgt nieuwe naam: Liereliet - Workum
24 april 2007: Internationaal
Shantyfestival Workum terug bij Engelse wortels
6 oktober 2006: Shantyfestival
op de radio
16 september 2006: Nieuwe
flyer
30 juni 2006: Michel Pinc
overleden
31 oktober 2005: Samenwerking
met Port en Bessin
30 oktober 2005: Workum houdt
van New York
21 oktober 2005: Workum komt
op stoom
20 oktober 2005: Johnson Boys
gaan het kanaal op
19 oktober 2005: Calvados
zoekt samenwerking met Workum
18 oktober 2005: Flyer
shantyfestival in alle bibliotheken
17 oktober 2005: Reserveren
van kaarten sterk verbeterd
16 oktober 2005: Mooie
publicaties over het Shantyfestival
14 oktober 2005: Doop van de
cd van het Henry Hudson project tijdens Internationaal
Shantyconcert
5 oktober 2005: Workum
een uur lang op Radio 1
21 september 2005: Workum
komt op Radio 1
8 september 2005:
Septembernummer Shantymagazine in het teken van Workum
3 september 2005: The Johnson
Boys volgen hun vrouwen naar Workum
12 juli 2005:
Lichtstandopsteker Reid loodst de Stront naar huis
4 juli 2005: Afscheid van
doopsgezinde kerkje 'De Vermaning'
3 juli 2005: John Roberts
19 juni 2005: Workum
flirt met New Yorkse shantyvrouwen
|
|
Vrijdagavond concert verplaatst naar Doopsgezinde Kerk
Op de vrijdagavond van het Liereliet weekend is er altijd een
concert in het Jopie Huisman Museum. Dit jaar komen Rosita &
Herman Dewit een optreden verzorgen op de vrijdagavond. Helaas
kan dit optreden door omstandigheden niet plaatsvinden in het
Jopie Huisman Museum, maar wordt dit concert verplaatst naar de
Doopsgezinde kerk.
Omdat Liereliet niet terecht kan in het Jopie Huisman Museum
wegens het organiseren van een ander evenement, moest er een
andere lokatie worden gezocht. Er is besloten om het dit jaar in
de Doopsgezinde kerk te gaan houden. Wij hopen als bestuur dat
we volgend jaar weer in het Jopie Huisman Museum terecht kunnen.
|
|
In Memoriam Jan Tjitte Hendriksma
Op woensdag 23 februari 2011 is Jan Tjitte Hendriksma
onverwachts overleden. Hij is 85 jaar geworden.
In de afgelopen 20 jaar was hij een trouw bezoeker van de
activiteiten van de Friese 'Tsjoch'-vereniging en ook van het
Shantyfestival en later het 'Liereliet'-festival in Workum. Niet
alleen zat hij graag in het publiek bij de concerten maar ook
hield hij ervan om zijn eigen, zelfgeschreven liedjes ten gehore
te brengen. Zijn grootste momenten van glorie beleefde hij ieder
jaar
op de zaterdagavond van ons festival, tijdens het
'Liereliet'-zangfeest in de Klameare. Daar vertolkte hij dan -
met overweldigend succes - zijn, vaak historische, verhalende
liedjes. De liedjes en liedteksten in het Fries of in het
Nederlands, schreef hij niet alleen voor zichzelf maar ook voor
anderen. Een bekend en geliefd lied van hem is 'Air Frison', dat
al jaren op ons eigen repertoire staat. Ook de tekst van het
liedje 'Jan Boesgroen' schreef hij speciaal voor ons. Jan was
een 'echte': als een ouderwetse, volkse straatzanger zong hij
zijn liedjes op authentieke wijze en met veel humor. Hij zal
gemist worden, niet alleen door ons bij 'Tsjoch' en 'Liereliet'
maar ook in andere kringen waarin hij actief was, zoals die van
natuur- en vogelbeschermers. Jan, bedankt voor al die heerlijke
momenten die je ons hebt bezorgd.
Ankie van de Meer en Nanne Kalma.
|
|
Februari 2011
Artiesten bekend voor het komend festival
Onze zuiderburen uit Belgie zullen vertegenwoordigd zijn op het
Liereliet Festival in Workum Verder is er een 4 koppige Engelse
groep die graag bereid is om tijdens dit Internationale Festival
te floreren. En natuurlijk is Jim Mageean weer aanwezig.
Het programma is nog niet helemaal rond maar de artiesten hebben
intussen toegezegd aanwezig te zijn. 't Kliekske, 3 mannen en 1
vrouw uit België, hebben al eerder een optreden in Workum
verzorgd. Ze zijn al bijelkaar sinds 1968 en hebben een hele
collectie aan shanties en zeeliederen.
Four 'n Aft is een groep bestaande uit 2 duo's, Helen en Steve
van North Yorkshire en Chris en Ian uit Lancashire. Hun
vierstemmig harmonie hebben hun tot een favoriet gemaakt voor
vele Maritieme Festivals.
Ook de zondagavond is weer gevuld met een groep die we eerder in
1995 in Workum hebben kunnen zien en horen. De 4Tuoze Matroze.
Wanneer het volledige programma rond is zullen we u zeker op de
hoogte houden.
|
|
Kapitein Mervin Blom (8) is zondagmiddag plechtig
gefeliciteerd door voorzitter Nico Bensdorp van Liereliet
Workum, internationaal festival van maritieme muziek.
Behalve hartelijke felicitaties en veel applaus ontving hij
natuurlijk ook de felbegeerde Loden Kiel 2010, omdat hij
afgelopen herfstvakantie het hoogst eindigde in het algemeen
klassement van vracht-klompschepen.
In de Vermaning was iedereen welkom om deze feestelijke
gebeurtenis bij te wonen. Het duo Nanne & Ankie presenteerde
de middag, gekruid met mooie zeemansliederen. Twee jeugdige
leden van ketelbinkengroep Maatje Groot zongen ook nog een
paar liedjes, en natuurlijk werd het zeilklomp lied van
schipper Melvin gezongen dat als vracht op zijn zeilklompje
mee gevaren was.
Een andere spannende gast was verhalenverteller,
skûtsjesiler en schaatser Age Veldboom. Hij vertelde mooie
verhalen over Lutske Wester, die schaatste door het
griezelige gebied rond Earnewâld. En over zijn pake en zijn
skûtsje, over zeilen vroeger en zeilen nu.
bron: Friso 15 februari 2011.
|
|
Kleine Kapiteins bouwen eigen zeilklomp
In het voorjaar van 2010 is er op scheeptimmerwerf De Hoop een
club opgericht voor de jeugd van Workum. Deze club heet "De
Kleine Kapitein". Een keer in de maand komen ze op een
woensdagmiddag op de Hoop bijelkaar en gaan dan spelletjes doen,
knutselen, speurtochten maken. enz. Op 20 September kwam deze
groep weer voor het eerst na de grote vakantie bijelkaar op de
werf. Daar wachtte een mooie verrassing op ze: een bouwpakket
van een echte Friese eenheidsklasse zeilklomp! Samen met Joukje,
Marijke, Maarten en Grote Kapitein Erick hebben de Kleine
Kapiteins een begin gemaakt met de bouw van hun scheepje. De
mast staat er op, en de klomp heeft een boegspriet. Ook de giek
en de gaffel zijn al aan de mast vastgemaakt. Daarna was er
gelukkig nog tijd om lekker buiten te spelen op de helling; met
een hindernisbaan en een knopen-spel.
De zeilklompen mochten mee naar huis, om daar af te maken.
Volgende keer, op woensdag 13 oktober, gaan de Kleine Kapiteins
de klompen uitproberen en alvast oefenen voor de
Klompzeilwedstrijd op zaterdag 23 oktober. Dat is een onderdeel
van Liereliet, Strontrace, Beurtveer en Visserijdagen Workum.
Zie ook www.strontraceworkum.nl en www.liereliet.nl.
Meer informatie over de Klompzeilwedstrijd: info@seburch.nl
Kijk even naar de foto's van de Kleine
Kapitein
|
|
Druk bezocht festival weer groot succes
Natuurlijk was iedereen benieuwd hoe het Liereliet festival
zich dit jaar zou ontwikkelen. Dat het anders zou worden zal
iedereen hebben begrepen, maar hoe anders? Toch werd het
festival niet echt anders. Jim stond er alleen voor, maar dat
was geen enkel probleem. Al enkele jaren doet Jim optredens
tijdens diverse festivals alleen. En hoewel er een lichte
spanning te voelen was aan het begin van de avond, wist Jim dit
langzaam maar zeker weg te werken.
Vrijdag 16 oktober werd de spits afgebeten door Nanne & Ankie en
de Hudson Crew. Het programma dat in het Jopie Huisman Museum
werd uitgevoerd, was een uur durend programma van de eerst reis
van Henry Hudson en de halve maan naar Amerika 400 jaar geleden.
|
|
Johnny Collins overleden
Maandagmorgen 6 juli 2009 om 9.10 is Johnny Collins
plotseling overleden. Tijdens zijn verblijf in Gdansk & Gdynia
in Polen, is hij getroffen door een hartaanval. Tijdens deze
jaarlijkse reis naar Polen werd hij vergezeld door Jim Mageean
en Pat Sheridan.
In een schrijven op internet vonden we Jim's verhaal,
Samen met Jim en Pat Sheridan, zijn ze op woensdag 1 juli naar
Polen afgereisd om daar het Tall Ship Concerts & 4th Gielda
Concerts, Gdansk & Gdynia mee te vieren. Het hele weekend hadden
ze alle concerten bij gewoond. Zondag 5 juli hadden ze de hele
dag op een grote driemaster alle andere passerende schepen
toegezongen. De hele dag buiten in prachtig mooi weer, gezellige
sfeer en veel shanties.
Maandagochtend 6 juli om ongeveer 6.00 uur wekte Johnny, Jim
en Pat omdat hij zich niet goed voelde. Bij de receptie van het
hotel hebben ze toen een taxi gebeld ( ambulance duurt te lang)
en zijn met een taxi naar het Nicolas Copernicus Hospital in
Gdansk gereden. (geraced) Daar werd hij meteen opgenomen op de
ECG afdeling waar men hem onderzocht. Vervolgens naar afd.
Cardiologie.
Ze zaten wat te kletsen en er hing een heel ontspannen sfeer.
Ze maakten grapjes en Jim en Pat vertelden Johnny wat er buiten
gebeurde. Toen verscheen er een dokter die Jim en Pat de kamer
uit stuurde omdat ze nog wat onderzoeken wilden doen. Door de
kier van de deur konden ze alles zien. Zo zagen ze dat er iets
mis ging met Johnny en een heel medisch team snel ter plekke
werd geroepen. Er werd vervolgens ongeveer 10 minuten
gereanimeerd. Toen de dokter hun vertelde dat Johnny overleden
was heeft Jim meteen Joyce gebeld. (Johnny wilde zo vroeg niet
bellen) om haar het vreselijke nieuws te vertellen. Het was toen
9.10 uur nederlandse tijd. Daarna heeft Jim alle formaliteiten
met de cardioloog geregeld. Het was een geweldig weekend geweest
waarin ze geweldig hebben gezongen. Het weer was mooi en ze
hadden veel plezier gehad. Op de terugweg zondagavond hadden ze
in de taxi nog “Old Maui” gezongen voor de taxi chauffeur.
De originele brief van Jim
Dear Friends,
I expect you will have heard by now that Johnny Collins , my
great friend and singing partner of 35 years, passed away on
Monday July 6th shortly after 8am (bst) in Gdansk. I am writing
to let all his friends know that he suffered no pain at the end
and was relaxed and comfortable in hospital when he suffered a
massive heart attack (at least the 10th of his life - his 1st
was in the 1950's).
Pat Sheridan and I were sharing a hotel room with him and he
woke us at 6am Polish time (5am bst) and asked us to take him to
hospital as he wasn't feeling well. His pulse was racing and he was
short of breath. We immediately called a taxi from hotel reception
(we were told an ambulance would take longer) and within minutes we
were speeding through Gdansk and arriving at Nicolas Copernicus
Hospital. He was seen to straight away with ECG and Chest X-ray and
wheeled to a ward in Cardiology where they did various tests (blood
pressure etc) the results of which all seemed normal to him as an
ex-medic.
He was chatting to us about this and said he felt safe now as
the hospital was very clean and his heart monitor screen looked
OK. He joked with us saying 'you will let me know if I flatline
won't you'. We made him comfotable, half sitting, with his
backrest and mobile phone by his bed so he could call Joyce
later when she got up (it was too early he said).The doctor said
he would have to stay in a couple of days for observation and
may need to be transferred to another hospital for better
Cardiography.
There was a picket line across the road at a government
building and we watched through the window and reported the
action to him as the TV crews turned up to interview them. We
were then asked to stand outside the ward while they did further
tests and while we were there he arrested and the crash team
were called. We watched them pumping his chest for about 10
minutes, the door was slightly open and we were just a few feet
away outside. They then came out and told us that he was gone. I
called Joyce immediately with the terrible news. It was then
9.10am Polish time (8.10 bst). We were then taken to talk to the
Cardiologist about formalities, post mortem etc.
I've just got back from Poland and spent a few hours with
Joyce returning his belongings. I'm sure all his friends would
want to know that the last days of his life were happy ones. The
previous weekend he'd been singing at Braunston Festival,
Northamptonshire and at a concert in Watford with Eric Bogle.
We'd been in Poland since Wednesday July 1st and all our
concerts had gone extremely well (he laughed about his
'celebrity status' in Poland). He was singing well and seemed
fine apart from using his spray inhaler quite frequently. On
Sunday July 5th we spent the whole day out on the Baltic sailing
with the Tall Ships parade of sail which was spectaclar. We sang
shanties to the ships crews as we passed. The weather was
glorious and Johnny sat on deck all day, apart from when
singing, had a meal and thoroughly enjoyed himself. In the
evening we did a great concert together with Pat Sheridan in the
Zejmans Club, Gdansk. We did three 40 minute spots with a packed
audience and had everyone singing along with our shanties and
sea songs. The concert was recorded and we talked to the
organisers at the end about making an album of it. The Club
Commodore had made a toast with Dutch Geneva earlier so Johnny
insisted on returning the toast to the Commodore with 'Reach for
the Gin' by Mike Sparks. It was to be his last song apart from
us all singing Stan Hugill's 'Old Maui' all the way home in the
taxi. He will be greatly missed by us all but I think he went
the way he would have wanted. I'll keep people posted on Funeral
arrangements which will be delayed by legal procedures. I know
all of you will be thinking of his family at this time,
especially
Goodbye Mate, Jim Mageean
|
|
Zeemanskoor op de Merk van Workum
Zaterdag 13 juni, 15.30 uur
Het Hindelooper Zeemanskoor Auke Wybesz treedt a.s. zaterdag 13 juni
op in de muziektent op de Merk, in Workum. De pret begint om 15.30
uur. Dit optreden wordt aangeboden door Liereliet, internationaal
festival van maritieme muziek. Liereliet vindt elk jaar plaats op
diverse locaties in Workum, tijdens het eerste weekend van de
herfstvakantie. De onderhoudende act van zeemanskoor Auke Wybesz
geeft alvast een voorproefje van het veelzijdige en gezellige
Liereliet. Auke Wybesz voer begin 1700 als kapitein voor Hanzestad
Hindeloopen. Deze historische figuur gaf zijn naam aan dit
zeemanskoor dat nu ruim 5 jaar bestaat. Het enthousiasme van de
zangers is aanstekelijk. Dat wilt u niet missen! Meer informatie op
www.strontraceworkum.nl
en www.workum.nl
|
|
"Kippen in het ruim" (van
Veenstromen tot Wereldzeeën)
is de titel van de muziektheatervoorstelling van Frank Edam.
door: De Scric en het Schuim der Zee
Zo’n 1000 jaar geleden dacht een monnik uit hoe de muziek op schrift
gezet kon worden. De melodie waarop hij dat deed vormt het begin van
de voorstelling “Kippen in het Ruim!” geschreven door Frank Edam.
Een muziekverhaal over water en zee.
Springend met lange stokken en punterend in kleine bootjes over
modderige veenstromen gaan reizigers van Friesland naar het jonge
graafschap Holland, gebieden die toen nog aan elkaar vast zaten.
Eensgezind trekken Friezen en Kennemers op tegen de Hollandse
graven…..tot de grote allerheiligenvloed de landen uit elkaar rukt.
In de loop van de daaropvolgende eeuwen groeit het volkje der Lage
Landen uit tot een wereldmacht op de oceanen.
In die “Gouden” ,tenminste voor de hoge heren en dames, eeuw van
de VOC reist een schip de wereld over met aan boord een jongste
maatje. Hij maakt er kennis met het harde werken, het slechte eten,
geesten in de mist, woedende stormen en ontsnapte kippen. “Meester
wat stinkt het hier!” roept hij uit, “Als een oordeel jongen, maar
het went vanzelf” zijn de woorden van de kok. Zo maakt hij, dankzij
deze kok, de schipper, de chirurgijn, de bootsman, zijn maten en de
vrouwelijke passagiers, gaandeweg kennis met de verlokkingen en
ontberingen op reis naar het verre Indië.
Deze muziektheatervoorstelling van Frank Edam is gemaakt met- en
wordt gespeeld door de 9 leden van zijn groep “de Scric der Zee” en
8 spelers van “Het Schuim” die hun sporen hebben verdiend in onder
andere Sylt, de Foo Foo band en Sidaro.
'Henry Hudson en de Halve Maen',
een liederen-cyclus vol humor op tekst en muziek van Nanne Kalma met
als elementen: liefde - ijdelheid - koppigheid - kundigheid - moed -
pret - hoop - onnozelheid - angst - verdriet - frustratie -
verslagenheid - trots.
door Nanne & Ankie en de 'Hudson Crew', bestaand uit Anko Bouma,
Erik van der Pluijm, Jakob van Bethlehem en Rutger Dijkstra.
In de zomer van 2009 heeft Henry Hudson met zijn schip de 'Halve
Maen' - na 400 jaar - opnieuw de oversteek gemaakt van Nederland
naar Amerika; deze keer op muzikale manier. In het kader van
Liereliet Workum 2009, zal deze reis in het Jopie Huisman Museum nog
een keer gemaakt worden. Net als in Amerika zullen Nanne & Ankie en
de 'Hudson Crew' - al zingend en vertellend - het publiek meenemen
aan boord om de tocht mee te maken. info:
www.nanne-ankie.nl
"Zonder Deining" (Niet Maritiem)
een concert waarin onze buitenlandse gasten de 'Droge Voeten'-kant
van hun repertoire laten horen
m.m.v. Les Souillés de Fond de Cale (FR)
Johnny Collins en Jim Mageean(GB)
Gaye & Trish (Shotland)
Les Souillés de Fond de Cale (FR), Johnny Collins & Jim Mageean
(GB), Gaye & Trish (Schotland) zijn in de wereld van de maritieme
muziek toonaangevende zangers en zangeressen. Evenwel, in nautische
kringen zijn er nog heel veel mensen die geen idee hebben wat voor
ander repertoire deze artiesten nog hebben. Liedjes, die niets te
maken hebben met water, schepen en varen. Daarom het concert 'Zonder
Deining' (Niet Maritiem). Tijdens dit concert zullen Johnny Collins
en Jim Mageean duidelijk maken waarom zij jaarlijks op zo'n 30 (niet
maritieme) festivals worden uitgenodigd om te komen zingen. Les
Souillés de Fond de Cale en Gaye & Trish blijven daar maar weinig
bij achter. Kortom, het gaat een heerlijk afwisselend, opwindend
concert worden met zowel traditionele als nieuw geschreven folksongs
in het Frans, het Engels en het Schots.
|
|
Datum 18 oktober 2008
Klompzeilen wint steeds meer aan kwaliteit
Abe Slichting wint klompzeilwedstrijd
door Marijke Katsburg
Onder een blauwe hemel en bij stevige wind hebben zaterdagmiddag
veertien zeilklompen de strijd met elkaar aangebonden. De deelnemers
(tussen 6 en 12 jaar) werden geflankeerd door pakes, beppes, vaders
en moeders - en door de muzikanten van Liereliet.
In een bonte stoet ging het naar van de Doopsgezinde Kerk aan 't
Noard naar de diepe Dolte. Daar volgde een spannende strijd.
Opvallend is dat geen enkele klomp is gekapseisd: de kwaliteit van
de 'sylklompkes' is groot. En zo worden onze kinderen spelenderwijs
enthousiast gemaakt voor het fascinerende spel van wind en water
rondom een zeilschip.
Later werd tijdens een oergezellig kinderconcert in de kerk in de
categorieën snelste klomp, mooiste klomp en leukste zeemanslied de
prijzen uitgereikt. En natuurlijk werd er ook flink geluisterd naar
en meegezongen met de liederen van Nanne en Ankie, Maatje Groot en
hun internationale gasten.
Het winnende lied van de Klompzeilwedstrijd 2008:
Ferske fan sylklomp ' Wylde Willem', van Abe Slichting op it
wyske fan: ' Daar voer op de Noordzee', van Boudewijn de Groot
Ta Warkum yn 'e Dolte
litte wy ús klompke gean
op 'e oare kant
der moat de reder stean
It klompke en it seiltsje
fange no de folle wyn
Ta Warkum yn 'e Dolte, de Dolte, de Dolte
der hat myn klomp de gong der yn
De fracht fan myn boatsje
is poëtysk fan it soart.
Allinich hjir yn Warkum
ha klompkes dat aon board
De ferskes dy 't wy sjonge
dat is it moaiste wat
Ta Warkum yn 'e Dolte, de Dolte, de Dolte
in boatsje sylend delbrocht hat! |
|
Datum 17 oktober 2008
Openingsavond biedt perspectief op een vol
weekend
Veel bezoekers op start Liereliet festival
door Marijke Katsburg
Het openingsconcert van Liereliet, op vrijdagavond in het Jopie
Huisman museum, is bezocht door 120 bezoekers. Dat is de helft meer
dan vorig jaar. Aanstekelijke liederen van de Engelse Derek & Julia
werden afgewisseld met smeuïge verhalen van strontzeiler Age
Veldboom; een goede combinatie, naar bleek. Aansluitend volgde de
traditionele Liereliet-borrel in Wester.
'Vorig jaar leek het alsof het vuur eruit was, maar zo druk en
gezellig als dit jaar hebben we ´t nog nooit meegemaakt' Anneke van
der Wal, secretaris van Liereliet, zit stralend in Wester te
genieten van de spontane zanguitbarstingen en vrolijke mensen. Het
is vol en de sfeer is uitgelaten. Alle artiesten die de komende
dagen zullen optreden zijn er, de mensen van de organisatie, de
vrijwilligers en allerlei aanwaaiend volk dat ergens op de wereld
heeft gehoord dat je deze dagen in Workum moet zijn. Een mengelmoes
van Deens, Engels, Frans en allerlei Nederlandse dialecten zijn er
te horen.
Het is mooi om te zien hoe muziek mensen met elkaar in contact
brengt. Zeker de shanties: van oudsher werkliederen om het tempo van
de arbeid te bepalen en het zware werk te verlichten. "Ik zing zelf
ook shanties', vertelt een bezoeker. Hij heet Piet en is vandaag met
twaalf stadgenoten uit Terneuzen gekomen om Liereliet eindelijk eens
mee te maken. Ademloos luistert hij naar een jonge zanger met een
soort lier, een snaarinstrument in ieder geval. 'Dit is een nieuw
nummer'', vertelt Piet: 'Deze jongen komt regelmatig bij ons in
Terneuzen in de kroeg. Hij vaart op een cementschip door heel
Nederland. Hij kan geen noot lezen, maar elke keer als ik hem
tegenkom heeft hij zichzelf een paar nieuwe nummers geleerd. Hij
oefent aan boord elke dag twee uur. Zijn schip ligt nu in Alkmaar en
we hebben hier met elkaar afgesproken. Kijk eens hoe hij geniet...'
Dan besluit de Zeeuwse groep een lied aan te heffen en de andere
aanwezigen vallen al gauw in: O kapitein, geef me nog een borrel
voor het varen gaan... Achter de bar werkt het uitbaterspaar zich
een slag in de rondte. Muziek terwijl u werkt... Shanty! |
|
Datum 31 augustus 2008
Donateurs Liereliet in het zonnetje
Gratis DVD met hoogtepunten van afgelopen jaren
Het Liereliet Festival van Maritieme muziek heeft dit jaar een
bijzondere actie voor donateurs. Van alle hoogtepunten van de
laatste jaren is een prachtige compilatie op film gezet. Deze dvd is
geheel gratis voor donateurs. Via de nieuwsbrief krijgen zij een bon
om de dvd bij de concerten af te halen.
Nog geen donateur? Ook nieuwe donateurs krijgen deze cd. Dit is
dus uw kans. Door donateur te worden steunt u het festival. U kunt
zich opgeven bij Rob Laarhoven tel: 0512-544692 of email:
shantyfestival@antenna.nl.
De dvd-actie geldt zolang de voorraad strekt!! Wees er
dus op tijd bij.
Het Liereliet Workum Festival van Maritieme Muziek is
het hele jaar door te bezoeken op
www.liereliet.nl. Hier staat het festivalprogramma,
bijzonderheden over de artiesten, de geschiedenis van de zeemuziek
en veel praktische informatie.
|
|
Datum 2 juli 2008
Veelzijdige maritieme muziek op Liereliet
Workum 2008
Artiesten uit USA, Frankrijk, Engeland, Nederland en
Schotland
Liereliet Workum, het Internationaal Festival van Maritieme
Muziek haalt van 17 tot 20 oktober een keur aan binnen- en
buitenlandse artiesten naar Workum. De groep Bounding Main uit
Chicago (USA) en het duo Miguel Biard & Patrick Denain uit Normandië
(Frankrijk) vormen samen met Johnny Collins & Jim Mageean uit
Engeland het prachtige affiche. Maar ook de Nederlandse groepen
Nanne & Ankie en ’t Scheepsfolk, het Schotse duo Gaye & Trish en het
Engelse Trim Rig And A Doxy zijn van de partij. Het festival is al
21 jaar de muzikale opwarmer voor de start van de Strontrace met
diverse concerten, een singaround, open podium, klompzeilwedstrijd
en een muziektheatervoorstelling.
35 jaar Strontrace, Beurtveer en Visserijdagen
Dit jaar viert Liereliet Workum het jubileum van de jarige
Strontrace uitbundig mee. In de oude havenkom is op zondag 19
oktober een waanzinnig theatraal concert. Op het water, in het decor
van traditionele zeilende vissersschepen, skûtsjes tjalken en
klippers zullen Nanne & Ankie samen met onder meer alle buitenlandse
artiesten een speciale maritieme jubileumshow brengen onder de naam
‘Dialogen over het Water’. Het is niet de eerste keer dat het duo
samen met muzikale vrienden een theatershow doen. Eerdere
succesvoorstellingen waren bijvoorbeeld 'Dijk vol Muziek', 'Henry
Hudson & de Halve Maen', Het Zilver van de Zee', 'De Reis naar de
Wilde Kust' en 'De lotgevallen van Sjouke Gabbes'.
Spektakel uit Chicago De meest
aansprekende artiesten van het festival komen uit Amerika. Bounding
Main bestaat dit jaar 5 jaar en vieren deze verjaardag met een
prachtige trip naar het Liereliet festival in Workum. De mooie mix
van vrouwen en mannenstemmen zorgt voor verrassende harmonieën en
indrukwekkende meerstemmigheid. Bounding Main heeft zich
gespecialiseerd in shanties, ballades, piratenliederen en ander
diepzee en historisch repertoire. Daarnaast zoekt de groep, gestoken
in historische kostuums, met aanstekelijke humor de lach van het
publiek. Hierdoor verwierf Bounding Main binnen korte tijd grote
roem en dat betekende talloze optredens in Amerika en Europa. Het
repertoire van het sextet is vastgelegd op drie cd’s.
Unieke liederen van de Normandische kust
Van heel andere orde is het duo Miguel Biard & Patrick Denain. Zij
komen uit de oude Normandische vissersplaats Fecamp. In Workum zingt
het duo traditionele a capella liederen uit het Pays de Caux. De
streek tussen Dieppe en Le Havre. Miguel en Patrick maken echter ook
muzikale uitstapjes naar de rest van Normandië en Bretagne. Hun
liederen gaan over de walvisvaart vanuit Le Havre en Nantes, over de
Franse vissers die bij Newfoundland hun netten uitwierpen en over
het zeemansleven in Fecamp. Miguel Biard & Patrick Denain spelen
samen met Bounding Main en de fameuze Johnny Collins & Jim Mageean
tijdens het grote openingsconcert op zaterdagavond.
Volhouders
Johnny Collins en Jim Mageean zijn al vanaf het begin de vaste
waarden van het festival. De twee Engelse barden zingen al voor de
28 ste keer bij de start van de Strontrace. Zij leerden het Friese
publiek shanties zingen en brachten het verschijnsel 'singaround'
naar Nederland. De kleinste vorm van 'singaround' is die van het
concert, waarbij Johnny & Jim afwisselend een lied inzetten en het
publiek invalt bij de refreinen. Meestal zijn het werkliederen van
de tradionele zeilende vrachtvaart, maar het kunnen ook andere
liederen zijn met als thema water of juist watervrees. In de
Liereliet singaround kan iedereen zelf het beproefde recept
uitvoeren.
Gezelligheid troef
Het Liereliet Workum festival kenmerkt zich door kwaliteit,
kleinschaligheid en muzikaliteit. De participatie van het publiek is
daarbij erg belangrijk. Tijdens alle concerten zingt het publiek de
historische refreinliederen luidkeels mee. Dat is in de loop der
jaren zo aanstekelijk gebleken, dat in kroegen, schepen en op de
kade spontane concerten van bezoekers plaatsvinden. Evenementen als
de Liereliet singaround en het Open Podium stimuleren deze
samenzang. Het weekend trekt daarom naast publiek ook veel
muzikanten, die vaak uit heel Europa komen. Het Schotse damesduo
Gaye & Trish en het Engelse Trim Rig And A Doxy zijn daar
voorbeelden van. Zij kregen dit jaar samen met de Nederlandse groep
’t Scheepsfolk ook een plaats op het festivalprogramma.
Ketelbinken met Klompzeilen
Voor de derde keer is op de openingsdag van het festival een
klompzeilwedstrijd en een kinderconcert georganiseerd. Vorig jaar
bleek maar weer eens hoe snel een traditie geboren is. Tientallen
klompen met gekleurde zeilen streden in de Diepe Dolte om De Loden
Kiel 2008. Een door de klompzeilschipper geschreven unieke liedtekst
dient als muzikale vracht. Deze vracht vormt de verbinding tussen de
wedstrijd en het erop volgende kinderconcert. Hier wordt het
winnende lied gezongen tijdens een concert door Bounding Main, Nanne
& Ankie en de ketelbinkenploeg ‘Maatje Groot’.
Liereliet wereldwijd
Het Liereliet Workum Festival van Maritieme Muziek is het hele jaar
door te bezoeken op
www.liereliet.nl. Hier staat het festivalprogramma,
bijzonderheden over de artiesten, de geschiedenis van de zeemuziek
en veel praktische informatie.
|
|
Internationaal Shantyfestival
Workum 2007 groot succes
Zo op het eind van het jaar 2007 kunnen we terugzien op een
succesvol shantyfestival. De sfeer was onovertroffen en de
reacties op de concerten van Waterwijs, The New Scorpion Band ,
Shanty Jack, Johnny Collins en Jim Mageean en Nann'en Ankie
waren unaniem positief. Ook het Klompzeilen, Liereliet en Open
Podium waren een doorslaand succes en in de haven was het
topdrukte. Hoewel de voorverkoop wat tegenviel, werd dit tijdens
het festival meer dan goed gemaakt. Het totale aantal verkochte
kaarten was uiteindelijk ongeveer 1225.
door Jenny Bouma en Anneke van der Wal WaterWijs
Voor het eerst was er een concert op de vrijdagavond. Het idee
om op deze avond een beginnende groep een podium te geven kwam
van Nanne en Ankie. Zo was de opening van het festival in 2007
voor WaterWijs. Deze groep bestaat uit 5 mensen, Mena, Martie,
Lex, Michel en Ed. Het Jopie Huisman Museum was een perfecte
lokatie. De deuren gingen een half uur voor aanvang van het
concert open, zodat de bezoekers (ongeveer 65) tijd hadden om
met een kop koffie het museum te bekijken. “WaterWijs” bracht
een uniek concert, waarin allerlei facetten van de voormalige
Zuiderzee in meeslepende liedjes bezongen werd. Vooral liedjes
als “Baken van Reid” en “Windorgel van It Soal” zijn al bijna
evergreens.
Klompzeilen
Sinds
vorig jaar organiseert Stichting Shantyfestival Workum op
zaterdagmiddag een klompzeil wedstrijd voor de jeugd. Deze keer
verschenen er 29 klompscheepjes aan de start in allerlei
verschillende kleuren en maten. Met de New Scorpion band, Nanne
en Ankie en de Ketelbinkenploeg voorop, liep de stoet al spelend
en zingend richting de Djippe Dolte achter de doopsgezinde kerk.
Er was te weinig ruimte om alle 29 deelnemers tegelijk te laten
zeilen en dus moesten ze in kleine groepen worden opgedeeld. Er
waren 4 wedstrijden waarbij elk bootje éénmaal naar de andere
kant moest zien te komen. Het was een schitterend schouwspel.
Tegen 15.00 uur liep het hele gezelschap terug naar de
Doopsgezinde kerk. Daar was het concert onder de titel Bij 't
Hijsen van 't zeil Zingen wij ons Lied. Het publiek (±65)
bestond hoofdzakelijk uit vaders en moeders, opa’s en oma’s.
Nanne en Ankie openden het concert samen met ketelbinkenploeg
“Maatje Groot”. Vervolgens het eerste korte optreden in Workum
van de New Scorpion Band. Het was reuze gezellig.
|
Uitslag Om de Loden Kiel:
Het snelste schip: 1.Eldert Zeinstra, 2.Warner Mink, 3.Hymke
Veldhuis.
Het beste lied: 1.Hymke en Fimme Veldhuis, 2.Ylene Thurau,
3.Janieke en Lisanne Steenstra
Algemeen klassement: 1.Hymke Veldhuis, 2.Eldert Zeinstra,
3.Lisanne Steenstra.
Op 3 februari zal de “loden kiel” worden uitgereikt in het
scheepvaartmuseum in Sneek. |
|
Shantyconcert en Liereliet
Op zaterdagavond was het sfeervolle concert in de Doopsgezinde
kerk van The New Scorpion Band , Shanty Jack, Johnny Collins en
Jim Mageean. Het concert werd twee keer gedaan zodat iedereen
die wilde erbij kon zijn. De gezellige sfeer was als vanouds,
gemoedelijk en enthousiast. De shanties van onze Engelse gasten
werden luidkeels meegezongen. Na deze twee concerten toog bijna
het hele publiek naar de Klameare voor het Liereliet. Hier kan
ieder zelf een lied ten gehore brengen. Deze singaround, waar
het hele festival ooit mee is begonnen, wordt altijd druk
bezocht en dat was dit jaar niet anders. Veel Nederlandse
muzikanten zongen een Engelstalig lied. De verrassing was dan
ook groot toen Shanty Jack, een rasechte Engelsman, z’n lied
inzette: in het Nederlands.
Zondag
Het
koffieconcert in de Klameare op zondagochtend is meer dan een
reprise van het concert in de Doopsgezinde kerk. De artiesten
graven nog dieper in hun repertoire en nemen het publiek mee op
nieuwe muzikale reizen. De Klameare was goed gevuld en er werd
flink meegezongen. ’s Middags kon het publiek kiezen tussen de
Klameare of de haven. Shanty Jack hield een zeer interessante
lezing in de Klameare over de shanties en het zeemansleven langs
oostkust van Engeland. Daarna was de beurt aan de New Scorpion
Band. Ze hadden gekozen voor het thema 'Out on the Ocean'.
Gekleed in oude Engelse stijl vertoonde de groep een flink
staaltje muzikaal talent. Een prachtig concert. De Klameare had
echter concurrentie van het prachtige weer. Daardoor was het in
de havenkom rond de schepen vreselijk druk. Bij de haven zwaaide
’t Scheepsfolk de scepter bij Open Podium in Scheepstimmerwerf
“De Hoop”. Door het stralende weer stonden de grote deuren van
de loods wijd open. Er stond een lange tafel (schragen en een
zwaard) met een wit kleed, waarop brood, kaas en gevulde
glaasjes met schippersbitter stonden. Op het podium stonden de
Schotse zangeressen Gaye en Trish, Jan Vroman op z’n doedelzak,
de Engelse Julia en Derek met op trekzak en de groep Paddy
Passion. Na het prachtige slotlied kregen alle artiesten een
welverdiend glaasje schippersbitter.
Na alle vermoeienissen van de dag kon iedereen
aanschuiven bij het 'Captains Dinner' in de Klameare. Op het
menu stonden bruine bonen, spekjes en verschillende groentes.
Met volle buiken was het daarna genieten van Nanne & Ankie in
hun programma 'een dijk vol muziek'. Voor een uitverkocht huis
speelden zij dit programma over 75 jaar Afsluitdijk. Het verhaal
van hoe de dijk ontstond en hoe de werknemers er aan werkten.
Met een diapresentatie werden onderdelen extra belicht. Door de
medewerking van de nog aanwezige engelsen kreeg ook dit
programma een engels tintje. En met een goed gevoel over een
uiterst geslaagd muziekfestijn, stonden artiesten, publiek en
bestuur van het festival de volgende dag op de dijk om de
schepen van de Strontrace bij de vuurtoren van Reid uit te
zwaaien.
|
|
Bedankje van de voorzitter
Het Internationaal Shantyfestival Workum is ook dit jaar weer
een daverend succes geworden. Het festival heeft internationaal
een reputatie opgebouwd die je soms versteld doet staan. Het is
de sfeer, de kleinschaligheid, de interactie met het publiek, de
hoge kwaliteit en diversiteit van de muziek met altijd weer dat
thema: de zee en de zeeman. Een onuitputtelijke bron. We mogen
niet vergeten, dat dit allemaal mogelijk wordt gemaakt door de
inzet van vele vrijwilligers die dat allemaal belangeloos doen
en daarmee helpen het festival in stand te houden. Om ons te
onderscheiden van de talloze festival die zich ook
shantyfestival noemen, heeft het bestuur besloten tot een
naamswijziging. We gaan terug naar de oudste naam die aan het
festival in Workum verbonden is: Liereliet. Liereliet is de naam
van de singaround op zaterdagavond. De eerste was in 1980.
Volgend jaar gaat het festival opnieuw van start onder de naam:
Liereliet Workum, een internationaal festival van maritieme
muziek. ( www.liereliet.nl)
Nico Bensdorp (voorzitter) |
|
Klompzeilen als opmaat voor de
echte strontrace
Tijdens het Internationaal Shantyfestival Workum van 2007
is er voor de tweede keer een kleine Strontrace voor kinderen.
De zeilwedstrijd om 'De Loden Kiel' wordt gehouden met
vrachtbootjes gemaakt van klompen; klompschepen genaamd. De
regatta is op zaterdagmiddag 13 oktober. De regatta voor
zeilende klompschepen op het water van De Diepe Dolte, achter de
Doopsgezinde Kerk in Workum. Later op de middag opent het
muzikale deel van het festival met het kinderconcert, waar de
winnaars van de race bekend gemaakt worden.
Klompschepen
Klompen zijn houten schoenen uit vervlogen jaren en, samen met
tulpen en molens, clichésymbool van Nederland. De houten
schoenen zijn inmiddels bijna uit het straatbeeld verdwenen. In
de tijd van Ot en Sien droeg iedereen klompen; ook de kinderen.
Op school stonden de klompjes in een keurige rij onder de
kapstokken.
Wanneer ze bijna versleten waren, brak er altijd eentje het
eerst; de ander bleef over. Soms was dit de rechterklomp, soms
de linker. Van deze overgebleven klomp maakten de kinderen vaak
een bootje. Het fabriceren van een klompscheepje, met zeilen,
een roer en een kiel, was een populair tijdverdrijf. Op de
sloten werden zeilwedstrijden gehouden die niet onderdoen voor
het Skûtsjesilen of de Strontrace.
De grote frustratie van klompschippers is dat de linkerklomp
altijd naar rechts zeilt en de rechterklomp altijd naar links.
De schrijver H.J.A. Hofland probeerde dit op te lossen door een
motorklomp met propellers uit te vinden. Reid, vader van de
bruine vloot en de Strontrace, pakte het probleem bij de wortel
aan. Hij maakte gewoon een klomp die niet rechts, niet links,
maar recht door zee voer. Klompenmaker Eelke Scherjon uit
Noardburgum vond dat zo'n goed idee, dat hij nu bouwpakketten
met een recht-door-zee-klomp voor nieuwbakken klompschippers
verkoopt.
Om 'De Loden Kiel' 2007
Om 'De Loden Kiel' is een regatta voor zeilende klompschepen
op het water van De Diepe Dolte, achter de Doopsgezinde Kerk.
Deze zeilwedstrijd is voor vrachtklompschepen met als inzet de
'Loden Kiel'-trofee. Een loden kiel is zowel een middenzwaard
van lood onder een schip, als een kledingstuk van 'loden'; een
soort stof dat vaak door zeelui gedragen wordt. Er wordt gevaren
met vracht. Net zoals de skûtsjes en tjalken van de Strontrace,
zijn de klompschepen dus zeilende vrachtschepen. Alleen bestaat
de vracht bij de klompschepen niet uit mest maar uit een
vrachtbrief met een zelfbedachte liedtekst erop. De deelnemers
worden van harte uitgenodigd om dit lied tijdens het
kinderconcert na de wedstrijd, te zingen.
De klompschip-schippers zijn meisjes en jongens van alle
leeftijden en pluimage, zowel ervaren gerenommeerde rotten als
nieuwelingen. Iedere ‘Vracht’-Zeilklomp heeft een tweekoppige
bemanning. De bemanningsleden staan aan weerskanten van het
water. Het ene bemanningslid zet het zeil en het roer in positie
en laat het schip naar de overkant varen. Het andere
bemanningslid laat het schip terugvaren. De verschillende teams
varen tegen elkaar waarbij het snelste telkens doorgaat naar de
volgende ronde. In de finale varen de snelste schepen tegen
elkaar om de winst.
De vracht bestaat uit een nieuw geschreven liedtekst over
water, schepen, varen, vissen of andere waterwezens. De melodie
mag zelfgemaakt zijn, maar ook mag een bestaande deun zijn zoals
die van een bekend zeemanslied als The Drunken Sailor, Kap’ren
Varen, Garrenkwak, West Zuid West of een andere. De artistieke
jury beoordeelt alle vrachtbrieven en bepaalt wie de winnaar is.
De wedstrijd staat onder toezicht van een nautische en een
artistieke jury. Er is een klassement voor het snelste schip en
een klassement voor het beste lied. De winnaar van 'De Loden
Kiel 2007' is de winnaar van het combinatieklassement; hij heeft
dus én een snel schip, én een goed lied. De winnaar van het
combinatieklassement krijgt een trofee en een op maat gemaakte
'loden' kiel, een soort trui(ik zou deze toevoeging weglaten.
Een kiel is niet een soort trui. Wel moet er nog bij dat de kiel
uitgereikt wordt tijdens een speciaal concert, op een nader te
bepalen datum, in het Scheepvaart Museum in Sneek. Het winnende
lied wordt uitgevoerd tijdens het kinderconcert op
zaterdagmiddag.
Kinderen met een zelfgemaakt zeilend klompschip kunnen zich op
zaterdag 13 oktober tussen 12.30 en 13.00 uur (we verwachten wel
meer aanmeldingen dan vorig jaar. Het kan zijn dat, als we daar
aanwijzingen voor hebben, we de begintijd wat eerder zullen
nemen) aanmelden bij de Doopsgezinde Kerk in Workum. Daarna gaat
het in optocht naar het wedstrijdwater. Meer informatie op
www.shantyfestivalworkum.nl.
|
|
Datum 26 april 2007
Internationaal Shantyfestival Workum krijgt nieuwe naam:
Liereliet - Workum
Een goeie merknaam moet je
nooit veranderen. Het Internationaal Shantyfestival Workum is zo’n
sterke merknaam, in ieder geval in de wereld van shantyzingend
Nederland. ‘Workum’ bestaat dit jaar twintig jaar en is daarmee een
van de oudste festivals rond maritieme werkliederen van ons land.
Tegenwoordig heeft ieder zichzelf respecterend gehucht een
shantykoor met een bijbehorend jaarlijks festival. Reden voor een
naamsverandering van het aan de Strontrace verbonden festival.
‘Internationaal Shantyfestival Workum’ wordt het ‘Liereliet -
Workum, Internationaal Festival van Maritieme Muziek ’, roepnaam
‘Liereliet’.
Drunken Sailor
Het begon allemaal in 1980 toen de shantyzangers Johnny Collins en
Jim Mageean voor het eerst naar de start van de Strontrace in Workum
kwamen om shanties te zingen. Ondanks dat veel van deze liederen uit
de tijd van de zeilende vrachtschepen bekend waren als ‘klasieke
folksongs’, kende niemand het woord ‘shanty’. Iedereen had wel eens
gezongen over wat we moesten doen met de ‘Drunken Sailor’ of over
het ‘Meisje Loos’. Wie kende niet ‘Sloop John B’ van de Beach Boys.
Allemaal werkliederen uit de tijden van de zeilende clippers. Johnny
Collins en Jim Mageean waren 27 jaar geleden gelauwerde
shantyzangers op Engelse festivals en stonden door hun jaarlijkse
concert in Workum mede aan de basis van de huidige populariteit van
shanties in Nederland.
Shantykoren
Het jaarlijkse zangfestijn aan de vooravond van de Strontrace
kreeg de naam ‘Liereliet’ en werd zo populair dat het in 1988
uitgebouwd werd tot het Internationaal Shantyfestival Workum. In de
jaren die volgden bezochten duizenden mensen in het eerste weekend
van de herfstvakantie het festival. Ze maakten kennis met de
heerlijke ritmes en aanstekelijke refreinen van de zeeliederen. Mede
door evenementen als Sail Amsterdam en de populariteit van de Bruine
Vloot schoten overal de shantykoren als paddenstoelen uit de grond.
Al gauw was het festival in Workum niet meer het enige
shantyfestival van ons land.
De Bron
Toch was er een groot verschil, want het Internationale
Shantyfestival Workum programmeerde eigenlijk nooit de shantykoren
die massaal de andere festivals bevolkten. Het festival in Workum
probeerde steeds weer folkgroepen en etnomusicologen te vinden die
onderzoek hadden gedaan naar maritieme muziek in een bepaald land,
een bepaalde streek of een bepaalde vorm van zeevaart. Deze
etnomusicologen vonden in archieven verloren liederen en
reconstrueerden de wijze waarop ze ooit gezongen waren. Dat is
wezenlijk anders dan de gezellige schwung van de shantykoren die in
steenkolenengels of -duits allemaal dezelfde bekende meezingers ten
gehore brengen.
Liereliet
Om het onderscheid met de shantyfestivals van de shantykoren ook
in de naam tot uitdrukking te brengen, komt de organisatie van
‘Workum’ met een naamswijziging. De oudste naam die verbonden is met
het festival in Workum wordt nu de officiële naam: Liereliet -
Workum. De ondertitel is: Internationaal Festival van Maritieme
Muziek. ‘Liereliet’ is echter de nieuwe merknaam die zonder deze
ondertitel moet uitgroeien tot een icoon. Het heeft in de wereld van
de shanties in ieder geval al een aardige reputatie. Niet alleen
omdat de zangavond aan de vooravond van de Strontrace al 27 jaar
naar deze naam luistert, maar ook door het succes van de
gelijknamige Nederlandse shantygroep, die twaalf jaar lang op veel
internationale festivals speelde en wier repertoire bij veel
shantykoren op het programma staat. Het festival is op 13, 14 en 15
oktober in Workum. |
|
Datum 24 april 2007
Internationaal Shantyfestival Workum terug bij Engelse
wortels Legendarisch festival viert 20 jarig
bestaan
Het Internationaal Shantyfestival Workum viert haar
twintigste editie met groepen uit het land waar het allemaal begon:
Engeland. Johnny Collins en Jim Mageean komen al 27 jaar achter
elkaar naar Workum om de start van de Strontrace op te luisteren met
hun shanties. De Britten vormen sinds 1988 de spil van het festival.
Dit jaar krijgen zij gezelschap van de landgenoten New Scorpion Band
en Shanty Jack. Met deze keuze verstevigt het festival haar
reputatie als massaal meezingevenement.
Engelse clippers
Ieder eerste weekend van de herfstvakantie staat het oude
havenstadje Workum bol van de maritieme evenementen rond de
Strontrace, Beurtveer en Visserijdagen. Het Internationaal
Shantyfestival Workum zorgt er al twintig jaar voor dat alle
schippers en maten op de skûtsjes en tjalken goed ingezongen van wal
steken. Samen met een duizendkoppig publiek bezoeken zij de
concerten voorafgaand aan de start. Dit jaar gaan de traditionele
werkliederen in het Engels. De Britse taal is zeer geschikt voor de
liederen voor het hijsen der zeilen of het leegpompen van het ruim.
De ritmische gezangen hielpen bij het zware werk op de zeilclippers
van de succesvolle Engelse handelsvloot in de negentiende eeuw.
Vaste waarden Het shantyduo Johnny Collins
en Jim Mageean zijn vanaf het prille begin te gast op het festival.
De twee Engelse zangers ontmoetten elkaar in 1975 en zingen
sindsdien op maritieme festivals over de hele wereld. Telkens weer
verrassen Johnny & Jim met nieuw repertoire en weten ze het Friese
publiek uit te dagen met frisse refreinen. De stevige band met
Workum komt tot uitdrukking in hun cd’s ‘Strontrace’ en ‘Coming of
Age’, beide opgenomen tijdens het festival.
Maritieme multi-instrumentalisten De New
Scorpion Band bestaat uit vier mannen en een vrouw. Stuk voor stuk
folkmuzikanten uit in het verleden beroemde folkbands als Gryphon,
Malicorne en The Albion Band. Samen bespelen ze wel 25 verschillende
instrumenten. Hun originele optreden in 18 e eeuwse kledij is dan
ook een lust voor het oor én het oog. Hun maritieme programma bevat
bekende en onbekende Engelse en Amerikaanse zeeliederen, gedichten
en verhalen. Ze wisselen hun zang af met levendige instrumentele
nummers. De New Scorpion Band geeft naast dit maritieme programma,
ook themaconcerten over andere historische onderwerpen. Ze brachten
5 cd’s uit, waarbij de laatste ‘Out on the Ocean’ gevuld is met
maritiem repertoire.
Zingende sleepbootkapitein
Shanty Jack gaat normaal door het leven als Pete Hayselden en heeft
dertig jaar op een sleepboot gewerkt. Ook na zijn pensioen is hij
actief betrokken gebleven bij de traditionele zeilvaart. Als zanger
begeleidt hij zichzelf met harmonica en ‘kleppers’. Zijn repertoire
bestaat uit shanties en liederen over de visserij en vrachtvaart aan
de oostkust van Engeland. Shanty Jack speelde op veel maritieme
evenementen in heel Europa en is de drijvende kracht achter het
grote Sea Fever festival in Hull. Shanty Jack bracht de cd Maiden
Voyage uit en speelt ook in het trio Monkey’s Orphan.
Afsluitdijk
Naast de concerten met de Engelse artiesten biedt het festival ook
ruimschoots de gelegenheid om in andere talen te zingen. Op zaterdag
begint het met een klompzeilwedstrijd voor de jeugd, gevolgd door
een kinderconcert waar kinderen hun eigen liederen mogen inbrengen.
Verder is er die dag de populaire Liereliet avond. Deze traditie is
acht jaar ouder als het eigenlijke festival. In 1980 begonnen deze
open zangavonden waar iedereen een refreinlied mag zingen. Op zondag
is er temidden van de drukte in de havenkom een open podium voor
shantyzangers en zangeressen. De 75 jarige afsluitdijk staat
centraal in een avondvullend liedjesprogramma van Ankie & Nanne. Het
programma luistert naar de naam: Het Kind, Speelman en de
Afsluitdijk, en is gemaakt in opdracht van het Zuiderzeemuseum.
|
|
Datum 6 oktober 2006
Vrijdag 20 oktober: Shantyfestival op de Concertzender
Op 20 oktober van 12.00 uur tot 13.00 uur zijn de artiesten van
het shantyfestival uitgebreid te beluisteren op de radio. Het
programma Wereldmuze draait Mattie Poels hun muziek en vertelt over
het festival. De concertzender is te beluisteren via de kabel of via
het
internet. Kijk op
www.concertzender.nl.
|
|
Datum 16 september 2006
Nieuwe flyer voor het festival van 2006.
|
|
Datum 30 juni 2006
Michel Pinc overleden
Michel Pinc van Les Souillés de Fond de Cale is deze week na een
lang ziekbed overleden. Michel was met Les Souillés meerdere malen
te gast op ons festival in Workum en een goede vriend van Liereliet.
Michel was de best geklede van de Souillés, vaak met opvallende
Bretonse sierraden. Hij speelde gitaar, mandoline, banjo en
versterkte de harmoniën met zijn kenmerkende hoge stemgeluid. Michel
was een zeer serieuze en uitstekende muzikant, die gespecialeerd was
in Bretonse deunen en ballades. Hij speelde zeer verdienstelijk de
grote Bretonse doedelzak. Les Souillés de Fond de Cale trad twee
maal officieel op tijdens het Internationaal Shantyfestival Workum,
maar speelde ook regelmatig op andere shantyfestivals in Nederland. 
Les Souillés de Fond de Cale in Zuidbroek (2004) met rechts Michel
Pinc
Wij van het Internationaal Shantyfestival Workum zijn diep
geschokt en bedroefd door het overlijden van Michel. We wensen zijn
familie, vrienden en de Souillés sterkte bij het verwerken van dit
verlies. Michel wordt komende zaterdag 1 juli in Saint Quay
Portrieux begraven.
U kunt een blijk van medeleven sturen naar:
les-souillés-de-fond-de-cale@wanadoo.fr of een kaart naar
Les Souillés de Fonde de Cale, 11 Run-Dool, Le Questel, 22470
Plouezec, France |
| Datum
31 oktober 2005
Samenwerking met Port-en-Bessin
Afgelopen
maandag, voor de start van de Strontrace en Beurtvaart, was er
's ochtends om 9 uur een vergadering in de raadszaal van het
gemeentehuis van Workum. De slaap was nauwelijks uit de ogen en
de kelen schor na een weekend zingen en nachtbraken.
Burgemeester Boekhoven droomde al van zijn tocht met de Beurt,
maar eerst moest er nog serieus vergaderd worden.
De burgemeester is voorzitter van de Stichting Zeilvaart, de
koepelorganisatie waarin het Internationaal Shantyfestival, de
Stront, Beurt en Visserij samenwerken. Naast de burgemeester was
bijna het complete bestuur van het shantyfestival voor deze
vergadering uit de veren gekomen. Een ruime afvaardiging van het
Normandische Port-en-Bessin zat bij hen aan tafel. Zij maakten
goede sier door te trakteren op flessen met verschillende ciders
uit hun regio. (In een eerder
nieuwsbericht op deze pagina is de komst van dit Franse
gezelschap reeds aangekondigd.)
De goedlachse en jarige burgemeester van het vissersplaatsje
bij Omaha Beach had zijn ambtenaar voor cultuur meegenomen en
iemand van de VVV. Prominent aanwezig was Aurèlie Viel, de
bedenkster van het plan en organisatrice van het festival Le
Gout du Large. Onderwerp van de vergadering was samenwerking
tussen beide festivals in het kader van het Europese Leader+
programma. Daartoe waren zowel de Leader+ ambtenaar van de regio
Calvados als die van Friesland aanwezig.
De burgemeester kreeg eerst uitgebreid verslag van het
positief verlopen shantyfestival. Tot zijn spijt had hij de
concerten gemist vanwege verplichtingen elders. Vervolgens gaven
de Fransen uitleg over hun ideeën tot samenwerking. Gedacht werd
aan een uitwisseling van (lokale) muziekgroepen, lokale
producten en ambachten rond visserij en zeilvaart. In eerste
aanleg echter zal na het bezoek van de Fransen aan Workum, er
een tegenbezoek komen in 2006. In dat jaar zijn de Normandiërs
welkom met een stand op de bruine markt in de haven, mits het
past binnen het traditionele karakter. Gedacht wordt aan het
presenteren van de St.Jacobsschelp, die in de Calvados als
lekkernij geldt.
De eerste stap in de samenwerking tussen de Stichting
Zeilvaart en Le Gout du Large is gezet. Het plan wordt
uitgewerkt in een aanvraag tot subsidie bij het Leader+
programma. Duidelijk is echter dat er grote verschillen zijn
tussen de festivals. Het shantyfestival in Port-en-Bessin is
volgende maand voor het eerst, terwijl Workum een lange traditie
en een heel eigen karakter heeft. Bij de Stront, Beurt en
Visserij staan traditionele schepen en het traditionele ambacht
van schipper en visserman centraal, terwijl het in Port-en
Bessin om bestaande visserijschepen gaat. Vooralsnog lijkt het
er daarom op dat Workum meer kan betekenen voor de Fransen dan
andersom.
|
| Datum
30 oktober 2005
Workum houdt van New York
Het Internationaal Shantyfestival Workum 2005 kan terugkijken
op een succesvol weekend. De opkomst voor alle onderdelen van
het festival was overweldigend. De gasten uit Engeland, New York
en het muziekstuk over Herny Hudson kregen veel bijval. Het Open
podium was uitverkocht en de haven ouderwets gezellig.
Vooral de belangstelling voor het concert in de Gertrudis Kerk
op zaterdagavond was enorm. Bijna 600 mensen zaten vier uur lang
in de kerkbanken te luisteren en mee te zingen. De kerk was
prachtig uitgelicht en het geluid prima. De intimiteit van het
kleine kerkje De Vermaning -waar het concert voorheen gehouden
werd- zal deze grote kerk echter nooit krijgen. Waar vroeger het
publiek vroeger letterlijk aan de voeten van Johnny & Jim zaten,
daar stonden Workums shantyhelden nu op een hoog podium in de
spotlights voor microfoons te zingen. Het was even wennen maar
mocht de pret niet drukken. The Johnson Girls waren de absolute
hit en veroverden de harten van de bezoekers met hun frisse en
prachtige harmoniën. Ze brachten veel nieuwe liedjes mee uit New
York. Dat deden ook de Johnson Boys, die het publiek kennis
lieten maken met The Erie Canal.
Zowel de Leeuwarder Courant als de plaatselijke Friso
besteedden uitgebreid aandacht aan het festival. De Leeuwarder
van maandag 24 oktober had een vijfcoloms foto op de
cultuurpagina van The Johnson Girls in de Gertrudis Kerk.
Later in de week verscheen het locale blad de Friso met een
verslag van bijna een pagina, opgeleukt met foto's van de
artiesten en sfeerfoto's van de haven. Het vrolijke enthousiasme
van zowel het publiek als de artiesten kreeg in het artikel veel
aandacht.
|
| Datum
21 oktober 2005
Workum komt op stoom
In de haven van Workum zijn de eerste schepen voor de Stront,
de Beurt en de Visserijdagen aangemeerd. In de lage ochtendzon
manuvreren ze naar de voorgeschreven ligplaatsen. De hotelboot
waar alle artiesten slapen is een dag eerder uit Heeg
overgekomen. Dat was een hele klus omdat het IJsselmeer nogal
ruig was onder de harde wind. Maar de In Dubio ligt op zijn plek
en vanmorgen om 10 uur kwamen de eerste Johnson Girls en Johnson
Boys aan. Blij dat ze na een lange slapeloze reis uit New York
en Connecticut hun hoofd te ruste kunnen leggen. De meeste
gasten komen vanmiddag aan op Schiphol en ze worden met twee
busjes naar Workum gebracht.
De kaartverkoop gaat prima. Toch zijn e.r voldoende kaarten
voor mensen die spontaan de kassa's opzoeken. Dus als u nog geen
plannen hebt voor het weekend; kom naar Workum! Er is goede
muziek tijdens de concerten en heerst een gezellige drukte in de
haven en in de straten en café's van het stadje. |
| Datum
20 oktober 2005
The Johnson Boys gaan het kanaal op
Vanmorgen zijn de eerste Johnson Girls en Johnson Boys op
Schiphol aangekomen. Ze verblijven vandaag in een prachtig
origineel herenhuis uit 1601 aan het Singel. Het uitzicht op de
gracht en de lage bruggen, doet ze niet alleen verlangen naar de
rondvaart die vanmiddag op het programma staat; de gracht past
tevens bij het repertoire dat The Johnson Boys in Workum zullen
laten horen. Mark Maniak heeft een serie liedjes verzameld over
het Eriekanaal, dat loopt van Buffalo naar Troy.
Het graven van het Eriekanaal is een waanzinnig project
geweest. Het was voor die tijd een uiterst moderne onderneming
en van zeer groot economisch belang voor New York en voor de
hele VS. Over een afstand van bijna 600 kilometer moesten
arbeiders het kanaal door rotsen en heuvels hakken, dwars door
ontoegankelijke moerassen graven, en over ravijnen en rivieren
bouwen. Er is een hoogteverschil van 200 meter overbrugd.
Daartoe legden ze 18 aquaducten en 83 sluizen aan. Nooit eerder
was zo'n lang kanaal gegraven en waren zulke hoogtes bedwongen.
De Amerikanen deden er 8 jaar over.
Het Eriekanaal verbindt de vruchtbare gronden rond Lake Erie
(bij de Niagara watervallen) met de Hudson rivier ter hoogte van
Albany. Henry Hudson ontdekte al in 1609 dat de rivier boven
Albany onbevaarbaar was en het achterland voor schepen
onbereikbaar. Kolonisten trokken in de jaren die volgden steeds
verder naar het westen om hun geluk te beproeven. Er ontstonden
dorpen en steden. Deze waren echter alleen maar bereikbaar over
land. Dat was een eindeloze en gevaarlijke onderneming in dit
onherbergzaam landschap. Al snel ontstond het idee om een kanaal
te graven zodat het transport van mensen en goederen sneller en
meer comfortabel kon plaatsvinden.
Het Eriekanaal is geopend 180 jaar geleden, op 27 oktober
1825. Het bleek een enorm succes. Doordat er nu een eenvoudige
handelsverbinding met het achterland was, groeide New York
binnen 15 jaar uit tot de grootste doorvoerhaven van Amerika.
Langs het kanaal ontstonden veel grote steden. Meteen na de
opening kwam er een enorme handel op gang in zout, graan, meel,
textiel en hout. De kolonisatie van het wilde westen ging nu in
razend tempo. Amerikaanse trekschuiten transporteerden duizenden
landverhuizers. Het kanaal werd verschillende keren verbreed. De
handel nam echter af met de ontwikkeling van de spoorwegen en
vanaf het midden van de 20ste eeuw heeft het enkel nog een
recreatieve functie.
Het graven van het Erie Canal alsmede de speciale scheepvaart
die hierop ontstond, is voer voor mythes en heldenverhalen.
Schrijvers, kunstenaars en muzikanten speelden een grote rol in
het optekenen en verspreiden hiervan. In Workum brengen The
Johnson Boys een heel kleine deeltje van deze rijke culturele
erfenis. Hun liedjes gaan over lage bruggen en manke muilezels
die aan de jaaglijnen van de trekschuiten liepen.
Die muilezels vind je hier in Amsterdam alleen in Artis, maar
kanalen en lage bruggen zijn er genoeg. U zult het horen in
Workum: Look Out That Low Bridge!
|
| Datum
19 oktober 2005
Calvados zoekt samenwerking met Workum
Op 12 en 13 oktober is er een nieuw shantyfestival in
Frankrijk. Het is onderdeel van een visserijfeest onder de naam
Le Gout du Large, dat voor de tweede keer gehouden wordt. Dat
feest draait hoofdzakelijk om de Coquille St Jaques,
Jacobsschelp, het belangrijkste schelpdier voor de visserij. De
Normandiërs zijn er dol op. November is de oogsttijd; Port en
Bessin de haven. Het plaatsje ligt in de streek Calvados tussen
Omaha beach en Gold Beach zo'n 10 km van Bayeux. Port en Bessin
is de grootste vissersplaats van Normandië.
Op dit eerst shantyfestival spelen de groep Kalis uit
Nederland; Here Be Dragons uit Wales; Yogan uit Zuid-Frankrijk;
Djiboujep en Bob et Mimosa uit Bretagne. Het festival wordt een
jaarlijks evenement. In de organisatie van het festival zit
Aurélie Viel. Zij zocht contact met het Internationaal
Shantyfestival Workum met de vraag of er wellicht een
samenwerking met Workum mogelijk is. Vooral omdat ook hier de
combinatie van een shantyfestival met Visserijdagen is.
Het gevolg van deze vraag is dat er vrijdag een delegatie van
5 mensen van het festival in Port en Bessin naar Workum komt.
Zij willen zien hoe wij het hier doen, en praten over
samenwerking. Zowel het Shantyfestival als de koepelvereniging
Zeilvracht hebben in positief gereageerd op de toenadering.
Maandagochtend voor de start van de Strontrace, wordt de Franse
delegatie voor een vergadering door de burgemeester op het
gemeentehuis ontvangen; samen met bestuursleden van het
shantyfestival, de Beurtveer-, en Strontraces en de
Visserijdagen. Zij gaan praten over de mogelijkheden tot
samenwerking en uitwisseling in het kader van het Europese
Leader+ programma.
Het is overigens niet helemaal toevallig dat Aurélie Viel in
Workum is terechtgekomen. Haar vader Gérard komt al jaren naar
ons Friese festival. Hij is een gewaardeerde muzikant in de
Liereliet singaround en op het Open Podium. Aurélie heeft het
organiseren van festivals met de paplepel ingegoten gekregen.
Gérard Viel stond namelijk aan de wieg van het inmiddels
beroemde Les Traversées Tatihou festival, dat ooit begon met de
Liereliet optreedgroep. |
| Datum
18 oktober 2005
Flyer shantyfestival in alle bibliotheken
Het shantyfestival probeert meer publiek te bereiken door
flyers te verspreiden. De kleurige folder is bijvoorbeeld te
vinden in alle bibliotheken van Friesland. Ook is de flyer
uitgedeeld op de Beurs Klassieke Schepen.
Daarnaast zijn deze week nog persberichten naar regionale en
locale kranten en omroepen gestuurd.
Het shantyfestival kan dit jaar wel wat extra bezoekers
gebruiken. Het festival moest flink in de buidel voor de
artiesten uit New York en voor het Hudson project. Bovendien
moeten er wat euro's over blijven om ook volgend jaar weer een
goed programma neer te zetten. U kunt het shantyfestival daarbij
helpen door donateur te worden. Zie
de pagina tickets
|
| Datum
17 oktober 2005
Reserveren van kaarten sterk verbeterd
Vanwege de grote vraag naar kaarten zijn de mogelijkheden om
kaarten te reserveren uitgebreid.
U kunt met ingang van vandaag kaarten bestellen op elk moment
van de dag. Het nummer is 0515-543584 van penningmeester Coert
Reinkink. Indien er niet opgenomen wordt, zult u het
antwoordapparaat horen. Spreek duidelijk uw naam, adres,
telefoonnummer en eventueel emailadres in. Vermeld de hoeveel
kaarten die u wenst en voor welke voorstelling dit is.
U kunt uw kaarten ook kaarten via de email bestellen door op
deze blauwe link te klikken:
Kaarten reserveren. Geef uw naam, adres, telefoonnummer en
eventueel emailadres op. Verder de hoeveelheid kaarten die u
wenst en voor welke voorstellingen dit moet zijn.
|
| Datum
16 oktober 2005
Mooie publicaties over het Shantyfestival
Het
glossy tijdschrift Shantymagazine is een Nederlandstalig blad
dat maandelijks verschijnt. Prominent op de cover van het
oktobernummer staan de mannen van Rederij Overtuygt en The
Johnson Girls. Het hoofdartikel gaat over het Internationaal
Shantyfestival Workum. De drie pagina's zijn door Stephan Kraan
geschreven. Het is mooi opgemaakt met veel foto's van alle
deelnemers. De nadruk ligt daarbij op The Johnson Girls, die met
drie foto's de eerste pagina sieren. Reederij Overtuygt staat
verderop in het blad ook met een verslag van hun Franse avontuur
in Paimpol.
Het Shantymagazine is gemaakt in samenwerking met ISSA en is
een uitgave van het Eurojournaal. Via
www.shantymagazine.nl kunt u een nummer bestellen. De
Reederij Overtuygt organiseert het Open Podium op de
zondagmiddag.
Warkum yn é Beage is een uitgave van de Woudlandpers in
Drachten. Zij hebben samen met de pr-commissie van het
Zeilvaartcollege en het Shantyfestival een huis aan huis krant
gemaakt. De krant is geheel gewijd aan het Shantyfestival,
Strontrace, Beurtveer en Visserijdagen en werkelijk alle
informatie die maar denkbaar is staat er in. Het blad is de
afgelopen week verspreid in Workum en wijde omgeving.
Door beide publicaties is er een run op de kaarten en verwacht
de organisatie drukte bij de kassa. Des te belangijker is het om
te reserveren: Bel naar 0515-543584. Zie
de pagina Tickets.
|
| Datum
14 oktober 2005
Doop van de cd van het Henry Hudson project tijdens
Internationaal Shantyconcert
Het spectaculaire en uiterst komische muziektheaterstuk Henry
Hudson en de Halve Maen is één van de hoogtepunten van het
festival van 2005. Nanne Kalma schreef het stuk aan de hand van
het logboek van stuurman Juet. Henry Hudson kreeg in 1609 van de
Nederlandse VOC opdracht om een doorvaart om de noord te vinden.
Hij verlegde onderweg zelf de koers en landde zo in wat
tegenwoordig Manhattan heet. Het muziekstuk vertelt met veel
humor en op prachtige melodieën wat voor vreemde snuiters er aan
boord waren en hoe de reis verliep. Naast Nanne Kalma en Ankie
van der Meer speelt het beroemde Friese duo De Jonges fan
Ferbean mee. Anko Bouma en Bertus Klazinga kruipen in de huid
van 16e eeuwse avonturiers maar behouden hun karakteristieke
kolder. Verder spelen mee: Rutger Dijkstra (o.a. Kalis), Saskia
Zoet en Jacob van Bethlehem.

Op de foto achter v.l.n.r.: Jakob van Bethlehem, Anko Bouma,
Bertus
Klazinga, Nanne Kalma, Ankie van der Meer en Rutger Dijkstra.
Voor v.l.n.r.: Claudia de Vries, Saskia Zoet en Bolk.
Er zijn drie voorstellingen tijdens het festival op zondagmiddag
en op zondagavond. De laatste maanden is erg hard gewerk om ook
een cd te maken van de voorstelling. Op de valreep is deze
klaar. Op zaterdagavond wordt tijdens het Internationaal
Shantyconcert in de Grote of Gertrudis Kerk de eerste cd
uitgereikt. Cd-s zijn te tijdens de concerten te koop in de
stand. Kaarten aan de kassa of via
de pagina Tickets. |
|
Datum 5 oktober 2005
Workum een uur lang op Radio 1
De afgelopen nacht heeft het programma Grensverkeer van de
VPRO een uur lang aandacht besteed aan het Internationaal
Shantyfestival Workum. Tussen 3 en 4 uur vertelde Mattie Poels
alles over het komende festival en draaide veel muziek. In
detail vertelde hij wat het publiek, waar kon zien en horen.
Het uur begon met twee nummers van The Nextradition, die in
2001 op het festival speelden. Sinnerman en Sugar gaven het uur
meteen de opzwepende swing die het niet meer kwijtraakte. Mattie
Poels was zeer te spreken over de cd's van The Johnson Girls.
Vooral over de stevige, energieke en zuivere meerstemmige
samenzang was Poels lovend. Hij liet eerst Round The Corner
Sally en O Pescator Dell'Onda van de nieuwe cd On the Rocks
horen en later Fishermans Lassy en Weary Cutters van de eerste
cd.
Verder waren te horen: Gaye and Trish uit Schotland,
Kukkespilled uit Polen, Stan Hugill en natuurlijk Johnny Collins
& Jim Mageean uit Engeland. Mattie Poels gebruikte daarvoor de
cd 10 jaar Shantyfestival. Ook Ankie en Nanne kwamen met twee
nummers van hun Friese CD uitgebreid aan bod. Het nummer
Oanspielt bezorgt altijd weer kippevel. Vervolgens vertelde
Poels het verhaal van Henry Hudson en de Halve Maen. Natuurlijk
verwees hij naar de voorstellingen. Daarbij liet hij het lied De
Halve Maen van de nieuwste cd van Ankie en Nanne horen. Het
prachtige uur werd afgesloten door The Johnson Girls met het
toepasselijke Goodbye Fare Ye Well.
Natuurlijk is het jammer dat er 's nachts niet veel mensen
luisteren. Maar wie over internet beschikt, kan de uitzending
alsnog beluisteren op de website van
Grensverkeer. |
|
Datum 21 september 2005
Workum op Radio 1
In de nacht van dinsdag op woensdag is het van 2 tot 6 goed
toeven op Radio 1. Mattie Poels en Bart Vonk presenteren om en
om het VPRO programma Grensverkeer. Ze typeren het programma
zelf als een 'muziektransit van meer of minder moeilijk thuis te
brengen klanken uit uiteenlopende richtingen'. Dit is
bijvoorbeeld folk-, jazz-, wereld-, volks- en filmmuziek. Vaak
behandelt elke uitzending een thema, een evenement of een land.
Op 5 oktober in aflevering 40 zal Mattie Poels uitgebreid
stilstaan bij het Internationaal Shantyfestival Workum. Hij zal
muziek draaien van Johnny Collins en Jim Mageean en natuurlijk
van The Johnson Girls. Voor wie niet slapen kan. |
| Datum
8 september 2005
Het oktobernummer van het glossy tijdschrift Shantymagazine zal
net als twee jaar geleden in het teken staan van het
Internationaal Shantyfestival Workum. Toen pakte het tijdschrift
flink uit omdat de Barrouallie Whalers naar Workum kwamen. Deze
keer zijn het The Johnson Girls die in het oog springen. Het
tijdschrift plaatst een artikel en verschillende foto's. Klik
hier voor de
Website Shantymagazine.
|
Datum:
3 september 2005
The Johnson Boys volgen hun vrouwen
De gelegenheidsformatie The Johnson Boys uit New York zal
tijdens het Internationaal Shantyfestival Workum voor het eerst
te zien zijn. De mannen van The Johnson Girls zijn allen zelf in
de muziek actief. Als aanhang van hun succesvolle vrouwen
grapten ze tussen de coulissen vaak over de mogelijkheid om als
The Johnson Boys in dat succes te delen. Het kwam nooit verder
dan deze grappen. Totdat de vrouwen voor Workum werden gevraagd.
De zangers besloten hun vrouwen te volgen naar dit beroemde
festival. 'En als ze er dan toch zijn...', dacht de organisatie.
Zo krijgen The Johnson Boys voor het eerst de gelegenheid om
uit de schaduw van hun vrouwen te stappen. Helemaal bleu zijn
The Johnson Boys niet. Drie van hen spelen regelmatig in The New
York Packet. Dat is een verzameling shantyzangers die
maandelijks concerten verzorgt in het Southstreet Seaport Museum
in downtown Manhattan. Ook The Johnson Girls maken deel uit van
deze groep. Verder is er de inbreng van de shantycrew, die 's
zomers dagelijks met behulp van shanties zeilen hijst in het
Mystic Seaport Museum in Connecticut.
The Johnson Boys zijn te zien tijdens de concerten op
zaterdagavond en zondagmorgen. |
|
Datum:
12 juli 2005
Open vuur terug op historische vuurtoren Workum
Lichtstandopsteker Reid loodst de Stront naar huis
In de nacht van 25 op 26 oktober 2004 slaan anderhalve
meter hoge vlammen van het dak van de vuurtoren van Reid, aan het eind van
de dijk bij Workum. Als complete verrassing voor terugkerende schippers van
Strontrace, Beurtveer en Vissersschepen brandt er voor het eerst sinds 1880
weer een open vuur als baken bij de ingang van ’t Soal. De brandweer komt er
niet aan te pas, want Reid heeft even tevoren het gemeentelijke
calamiteitennummer op de hoogte gesteld van zijn geheime plan. Het verhaal
van de laatste vuurtorenwachter, ofwel lichtstandopsteker, van de Zuiderzee.
Door Stephan Kraan
Al
jaren is hij van plan om het open vuur terug te brengen op zijn vuurtoren.
Nooit komt het ervan. Als initiator en organisator van de Strontrace is Reid
al lang gestopt met actieve bestuurwerkzaamheden, toch is het in die week
van de Stront altijd druk. Tot vorig jaar. In het geheim laat hij gasfitter
Hylke Hettinga uit Heeg een installatie bouwen die op een veilige manier
hoge vlammen kan produceren.
Pas op het laatste moment informeert hij de organisatie, de gemeentelijke
ambtenaren en de burgemeester. De installatie werkt. De vlammen zijn zo
helder, dat je aan de voet van de vuurtoren een krant kunt lezen. Een
spiegel zorgt ervoor dat enkel het water tussen Hindelopen en Kornwerd
beschenen wordt. Het vuur is bij goed zicht tot op twintig kilometer afstand
te zien.
Als de eerste schippers van de Strontrace de donkere kust van Friesland
naderen, ontwaren ze tot hun grote verrassing het heldere vuur. Maar niemand
herkent hierin een baken. Tot de marifoon meldt dat Reid een nieuw
historisch element aan zijn Strontrace heeft toegevoegd.
Vuren op de dijk
Als de dijk tussen Workum en Hindelopen in 1643 wordt gebouwd, is meteen
sprake van een vuurbaak bij Workum. Een vierkante eiken voet met een ijzeren
plaat erbovenop. Het geheel rust op vier hoge houten schoren, met treden om
naar boven te kunnen klimmen. Op de ijzeren plaat staat een korf waar het
open vuur in wordt gestookt.
In die tijd beheren de steden Amsterdam en Enkhuizen de bevuring van de
Zuiderzee. In een zigzagvorm branden ‘s nachts vuren op de kust. Ze zijn de
bakens die voorkomen dat de schepen, die van en naar Amsterdam zeilen, tegen
de dijken varen. In die tijd is bijvoorbeeld de vuurtoren van De Ven
gebouwd, achter de dijk tussen Andijk en Enkhuizen. Ook ontstaan de eerste
vuurbakens bij Urk en Marken.
De vuurtoren van Workum
In een krant uit september 1712 staat een aanbesteding voor een
huizinghe bij de Workummer vuurtoren op de dijk. Tussen 1643 en 1712
moet de houten baak dus vervangen zijn door een stenen toren van drie
verdiepingen. Reid gaat er vanuit dat zijn huisje bij de toren dan in het
voorjaar van 1713 is gebouwd.
Omstreeks 1880 is het open vuur op de toren vervangen door een
olielantaarn. Veertig jaar later is de hele kustverlichting
genationaliseerd. De stad Workum besluit echter zelf verantwoordelijk te
blijven voor het baken. Naast sluisgeld ontvangt de stad namelijk ook vuur-
en bakengeld van de passerende schepen. Dat geld is hard nodig voor het
onderhoud van de zeesluis.
De olielantaarn is gedoofd in 1932 na de afsluiting van de Zuiderzee.
Toen er is bij de vuurtoren een lichtenlijn van twee bakens met gaslichten
gebouwd. Elk op een vierpoot van hoekijzers. Overdag staan deze gaslampen op
de waakvlam, maar de vuurtorenwachter moet elke avond naar boven klimmen om
het vuur te ontsteken.
In 1967 komt Reid in het vuurtorenhuisje van Workum. Hij bedient de
gasvuren nog zeventien jaar. Twee keer per dag klimt hij in weer en wind
omhoog: ’s avonds om de lampen te ontsteken en ’s ochtends om ze te doven.
Onderhoud is er niet veel. Af en toe moeten de kousjes gewisseld worden.
Maar in de loop der tijd komt hij steeds vaker naar beneden met afgebroken
stukken ijzer en vooral ’s winters is de beklimming van de bakens een
hachelijke zaak aan het worden. Omstreeks 1984 neemt de provincie het baken
over van de stad Workum. De gaslichten worden vervangen door de huidige
elektrische lampen op zonnecellen. Reid is daarmee de laatste
vuurtorenwachter of lichtstandopsteker van de Zuiderzee.
Nieuw vuur
Na 140 jaar heeft Reid het open vuur nogmaals ontstoken. Niet van hout maar
van houtgas, zoals hij het propaangas noemt. Deze eerste keer is het nog een
tijdelijke constructie. Inmiddels bouwt de gasfitter een permanente
gasinstallatie met een grotere en betere vlam. Zo kunnen de schepen van de
Stront, de Beurt en de Visserij, ook in de toekomst, via het open vuur op de
dijk van Workum de thuishaven vinden.
Klik hier om naar een ander artikel over
Reid te gaan naar boven |
|
Datum: 4 juli 2005
Afscheid van doopsgezinde kerkje 'De Vermaning'
Het Shantyconcert van zaterdagavond zal niet meer plaatsvinden
in het gezellige houten kerkje De Vermaning. Het bestuur van het
Internationaal Shantyfestival Workum heeft, met pijn in het
hart, de ingrijpende en droevige keuze gemaakt om naar de Grote
Kerk in het stadscentrum te verhuizen.
Vanwege aangescherpte brandweervoorschriften mogen veel minder
mensen in het doopsgezinde kerkje. De laatste twee jaar zorgde
dit al voor een ingewikkelde stoelendans tussen De Vermaning en
de gereformeerde kerk ertegenover. Dat was eigenlijk al niet
ideaal. Doordat het publiek in de pauze van kerk wisselde, kon
iedereen tenminste nog een halve avond van de bijzondere
ambiance van De Vermaning genieten.
Helaas valt deze optie weg want de gereformeerde
kerk moet plaats maken voor een supermarkt. Een terugkeer naar
enkel de doopsgezinde kerk, betekent dat slechts een beperkt
publiek van het concert kan genieten. Dat is erg jammer voor de
mensen die er niet in kunnen en bovendien een financiële
aderlating voor het festival. De alternatieven zijn gering.
Verhuizing naar de Sint Gertrudiskerk in Workums achter de Waag,
lijkt de beste optie.
De Grote Kerk is groot, en hoog. Het geluid is er anders; de
sfeer ongetwijfeld ook. Het zal even wennen zijn, maar zo'n
nieuwe locatie geeft ook nieuwe kansen. De ervaring zal het
leren. Na afloop hoeft het publiek in ieder geval niet meer zo
ver te lopen naar de Liereliet-singeround in de Klameare.
naar boven |
Datum: 3 juli 2005
John Roberts
Donderdag 23 juni 2005 openden de folkzangers
John Roberts en Tony Barrend het 25ste Old Songs festival in
Voorheesville in New York State. Sinds 1969 zingen de twee
Engelsen samen. Ze werden beroemd door hun krachtige en
energieke optredens. Hun repertoire strekt zich uit van Engelse
ballades tot shanties, sociale liederen en werkliederen. Als
folkloristen hebben ze bovendien onwaarschijnlijk veel kennis,
die ze gretig delen met hun publiek.
Meer dan dertig jaar geleden trokken ze naar Amerika. Daar
zijn ze nog steeds zeer gewaardeerd in de folkscene en graag
geziene gasten op festivals. John Roberts speelt concertina,
gitaar en banjo. Hij treedt ook op als soloartiest en maakt deel
uit van Ye Mariners All. Met Tony Barrend heeft hij echter de
meeste successen geboekt.
Het zit ze echter niet mee. Tony Barrend lijdt al geruime
tijd aan Multiple Sclerose en is aangewezen op een electrische
rolstoel. Hij moet steeds vaker optredens met John annuleren.
Tijdens het Old Songs festival 2005 werd John Roberts na hun
optreden onwel. In het ziekenhuis werden drie dichtgeslibde
aders in zijn hart gevonden. 1 juli ging hij onder het mes voor
een driedubbele bypass. Wij wensen hem een voorspoedig herstel
toe.

John Roberts op 13 juni 2005 in Mystic Seaport
in een shirt van het Old Songs festival 2004.
naar boven |
Datum: 19 juni
The Johnson Girls op Internationaal Shantyfestival
2005
Workum flirt met New Yorkse
Shantyvrouwen
The Johnson Girls uit New York zijn van 22 tot 24 oktober
de hoofdgasten op het Internationaal Shantyfestival Workum. Het
is de eerste keer dat de vijf zingende shantyvrouwen in
Nederland te zien zijn. Gezien hun reputatie op folk- en
shanty-evenementen in de VS, Canada en Engeland, zijn de
verwachtingen hoog gespannen. Naast The Johnson Girls zijn
Johnny Collins & Jim Mageean na 25 jaar trouwe dienst, nog
steeds van de partij. Hun krachtige tweestemmigheid is
buitengewoon uniek en hun repertoirekeuze altijd verrassend. Het
thema ‘New York’ wordt verder aangehaald in een spectaculair
muziektheaterstuk over de reis van Henry Hudson in zijn Halve
Maen. In opdracht van de Nederlandse VOC ontdekte de Engelse
ontdekkingsreiziger Hudson, bij toeval het eiland dat later de
naam Manhattan kreeg.
Door Stephan Kraan
Het Internationaal Shantyfestival Workum is
na achttien jaar nog steeds springlevend. Ieder jaar weer slaagt
de organisatie er in om aansprekende artiesten vanuit alle
hoeken van de wereld naar het kleine Friese stadje te lokken.
Niet voor niets is het festival bijna altijd uitverkocht. Twee
jaar geleden stalen de Barrouallie Whalers uit het Caribisch
gebied de show, en vorig jaar was het Serre l’ Ecoute uit
Canada. Dit jaar zijn de pijlen vooral gericht op New York.
Het festival gaat vooraf aan de Strontrace en Visserijdagen
en speelt zich deels af in de haven. Deze combinatie van oude
zeilschepen en de werkliederen uit de tijd van de grote
zeilklippers, zorgt altijd voor een drukte van belang in Workum.
Toch wordt het Internationaal Shantyfestval Workum geroemd om
zijn intieme, kleinschalige sfeer. Er is veel contact tussen de
artiesten en bezoekers. Zowel tijdens de gezellige concerten
waarbij het publiek alle shanties luidkeels meezingt, als
tijdens de vele spontane samenzangen in de cafés, in de haven of
aan boord van de schepen.
The Johnson Girls
In de acht jaar van hun bestaan hebben The Johnson Girls zich
stevig genesteld in het mannenbolwerk van de rauwe
zeemansliederen. De vijf vrouwen uit New York beschikken over
een uitgelezen repertoire. Op kritische, trotse en humoristische
wijze bezingen ze de rol van de vrouw in het leven én in de
fantasie van schippers en matrozen. Ze zingen liederen over het
harde bestaan van de vrouwen die in de havens achterblijven als
hun man de zee op gaat; over vrouwen die in andere havens deze
zeemannen verleiden en hen van geld en goed beroven; over
vrouwen die verkleed als man gaan varen; over meerminnen en
sirenes die vanuit de diepte de zeelui belagen. The Johnson
Girls bezingen echter ook veel andere facetten van het
zeemansbestaan.
De zangstijl van The Johnson Girls kenmerkt zich door
meeslepende meestemmigheid en een uitdagende dynamiek.
Moeiteloos wisselen ze ruige werkliederen af met gevoelige
ballades. Bijna alle liederen worden a capella gezongen.
The Johnson Girls speelden op festivals overal in de Verenigde
Staten en hadden succesvolle tournees in Canada, Engeland en
Portugal. Zes zijn vereeuwigd op twee cd’s waarbij de laatste,
‘On The Rocks’, bijzonder goede recensies kreeg in ondermeer het
prestigieuze Amerikaanse folktijdschrift Sing Out.
Johnny Collins & Jim Mageean
Het is vijfentwintig jaar geleden dat Johnny Collins en Jim
Mageean voor het eerst de start van de Strontrace opvrolijken
met hun krachtige tweestemmigheid en opzwepende refreinliederen.
Ze vormen sindsdien de spil van het jaarlijkse zangfestijn dat
in 1988 het Internationaal Shantyfestival Workum ging heten. De
twee Engelse zangers ontmoetten elkaar in 1975 en zingen
sindsdien op maritieme festivals over de hele wereld. Telkens
weer verrassen ze met nieuw repertoire en weten ze het Friese
publiek uit te dagen met frisse refreinen. De band met Workum
wordt ook uitgedrukt in hun cd’s ‘Strontrace’ en ‘Coming of
Age’, beiden opgenomen bij concerten tijdens het Shantyfestval
Workum. Johnny Collins & Jim Mageean zijn niet alleen zeer
gewaardeerde zangers, maar ook uiterst belezen deskundigen over
achtergronden en gebruik van shanties.
Henry Hudson en de Halve Maen
In 1609 gaf de Nederlandse VOC opdracht aan de Engelse
ontdekkingsreiziger Henry Hudson een kortere route naar Indië en
China te vinden. Die kortere route zou liggen in het Noordoosten
wanneer de zeeën ’s zomers ijsvrij zijn. Hudson ging op pad met
het schip ‘De Halve Maen’, maar besloot al spoedig tegen de
orders in te gaan, het ijs vaarwel te zeggen en de route via het
Westen te zoeken. Hij stak de oceaan over en ontdekte bij
Manhattan de rivier die later zijn naam zou dragen. Het verhaal
van de reis is nauwkeurig beschreven in logboek van stuurman
Juet.
Nanne Kalma schreef aan de hand van dit logboek een
muziektheaterproductie. Tijdens het Internationaal
Shantyfestival Workum zal deze voorstelling ’s zondags drie maal
te zien zijn.
Nieuwe locatie
De concerten van The Johnson Girls en Johnny Collins & Jim
Mageean op zaterdagavond 22 oktober zijn dit jaar voor het eerst
in de laatmiddeleeuwse Grote Kerk in het centrum van Workum.
Meer dan twintig jaar werd gebruik gemaakt van de houten
Doopsgezinde kerk ‘De Vermaning’. Dit pittoreske en intieme
kerkje heeft een fantastische sfeer en akoestiek. Helaas bepalen
nieuwe brandvoorschriften dat daar veel minder mensen in mogen,
dan dat op het concert afkomen. De afgelopen twee jaar maakte de
organisatie daarom tevens gebruik van de Gereformeerde Kerk
ertegenover. Deze viel echter ten prooi aan de expansie van een
supermarkt. Vandaar dat de organisatie, met pijn in het hart,
besloten heeft ‘De Vermaning’ te verruilen voor de Grote Kerk.
Het koffieconcert van beide groepen op zondagmorgen, is net als
anders in cultureel centrum ‘De Klameare’. Ook de
theatervoorstellingen over Henry Hudson vinden daar plaats.
Andere activiteiten
Het publiek kan tijdens het Internationaal Shantyfestival
Workum ook zelf aan de slag. Zaterdag, na het avondconcert, is
er in de Klameare een groot zangfestijn onder de naam Liereliet.
Hier kan iedere aanwezige shantyzanger en –zangeres een
refreinlied ten gehore brengen. De laatste jaren kwamen zo’n 150
vocalisten op dit spektakel af. Het duurt tot in de kleine
uurtjes.
Op zondagmiddag is er het uiterst populaire open podium.
Onder leiding van het shantygezelschap Reederij Overtuygt uit
Nuenen, kunnen shantykunstenaars hun geluk voor publiek
beproeven. Het Open Podium is in de historische
scheepstimmerwerf “De Hoop’ nabij de havenkom van Workum.
In en rond de haven is het op zondag en maandag een drukte
van belang. De Jollen, Botters, Lemsteraken, Skûtsjes, Tjalken,
Klippers en andere historische vaartuigen maken zich op voor de
Strontrace en Visserijdagen. Op de kade hangen visnetten op
stokken te drogen en haringen in een ton te roken. Verkleed als
havenvolk van rond 1900, zorgen de pleziermakers van de Scric
der Zee en ‘t Scheepsvolk voor veel jolijt. Zij trekken zingend
en spelend rond en laten het publiek meedoen in hun avonturen.
De start van de Strontrace is rond het middaguur. Nu kan de
bemanning samen met het publiek laten zien waar al die shanties
voor bedoeld zijn: werken. Het anker moet geheven, de zeilen in
top en als het tegenzit, moeten de schepen het kanaal
uitgetrokken worden. Met een goede shantyzanger en een sterk
ritmisch lied, gaan al die werkzaamheden veel gemakkelijker.
|
|