Home
English
Programma
Artiesten
De Loden
Kiel
Tickets
Praktisch
Nieuws
Geschiedenis
Shanties
Flyers
Links
Fotogalerij
Media
Organisatie
Donateurskrant
Contact
 |
Johnny Collins & Jim Mageean | |
|---|
Onderstaand verhaal verscheen in het jubileumkatern van de Spiegel der Zeilvaart ter gelegenheid van 15 jaar festival, in 2002. Het is voor deze website iets aangepast.
Johnny en Jim al 25 jaar in Workum
‘Ik geniet ieder jaar weer van uw optreden’
Door Larissa van Duuren
Johnny Collins en Jim Mageean zijn sinds het prille begin van het Internationaal Shantyfestival Workum de vaste gangmakers. Menig trouw festivalbezoeker heeft de twee toonaangevende Engelse zangers in het hart gesloten, vanwege hun krachtige stemmen en meeslepende stijl van zingen. Johnny en Jim over zichzelf, inspiratie, passie voor muziek en de bijzondere band die zij voelen met het shantyfestival in Workum.
Johnny en Jim ontmoetten elkaar in 1975 tijdens de outdoor singing op het Berkshir Midsummer Festival in Engeland. Ze wisten al van elkaars bestaan als solo-zanger. Jim: "Ik werkte vooral in het noorden van Engeland en Johnny in het zuiden. Ik was net verhuisd naar Londen en bleek slechts 10 kilometer van Johnny vandaan te wonen. Dus spraken we af bij elkaar te komen en thuis, voor ons eigen plezier, samen te zingen."
Ze traden beiden op als solozanger, totdat een clubeigenaar in Londen hen vroeg of zij eens als duo in zijn club wilden optreden. Sindsdien zingen zij naast hun solocarrière als duo en zijn Johnny en Jim graag geziene gasten op festivals van Noorwegen tot Canada. In 1980 kwamen ze op de eerste Liereliet-singaround in Workum. In 1983 wonnen zij de Intervision Song Contest in Rostock (DDR) met hun shantyrepertoire.
Johnny is inmiddels gepensioneerd. Sindsdien werkt hij fulltime aan zijn muziekcarrière. Naast het zingen van shanties, maakt Johnny diverse andere soorten folkmuziek. Jim is in het dagelijks leven docent techniek aan een middelbare school. Naast zijn werk met Johnny zingt hij ook solo en hij maakt hij deel uit van de groep The Keelers. Ook daarin zingt hij shanties, maar ook traditionele folkmuziek uit het noord-oosten van Engeland. "Veel van deze liederen zijn afkomstig van andere ‘zingende’ beroepsgroepen zoals vissers, boeren en mijnwerkers".
Muziek en inspiratie
Johnny's moeder was muzieklerares en toen hij nog maar 6 jaar oud was, begon hij keyboard te spelen. Tijdens zijn jeugd zong hij ook in verschillende kerkkoren. Muziek zit in zijn bloed. In de jaren '50 werkte hij in Londen. Daar kwam hij in aanraking met popsongs. Johnny speelde inmiddels gitaar en ging toen zelf ook popsongs zingen. Johnny: "Het nadeel van een instrument is echter dat je geen muziek kan maken als je het instrument niet voorhanden hebt. Zingen kan altijd en overal. Door de jaren heen ben ik in aanraking gekomen met allerlei muziekstijlen en door verschillende zangers beïnvloed. Inmiddels zing ik dan ook in verschillende stijlen."In 1964, Jim was 16 jaar, zag hij Stan Hugill voor het eerst optreden op een festival. Hij was meteen onder de indruk van de kracht van diens stem en de enorme kennis waarover Stan Hugill beschikte. Er ontstond een briefwisseling tussen Jim en Stan Hugill en ze ontmoetten elkaar geregeld. Jim: "Het is waar dat ik door hem werkelijk gepassioneerd ben geraakt voor deze muzieksoort. Maar ook voordat ik Stan ontmoette was de interesse er al. Op school leerden wij vroeger shanties en ik herinner mij een schooltoneelstuk. Ik was piraat en zong de shanty Billy Boy. Ik was toen 8 jaar oud en vond het geweldig."
Na zijn ontmoeting met Stan Hugill, kreeg Jim van een meisje het boek Shanties From The Seven Seas cadeau. "Achteraf bleek dit boek een collectorsitem te zijn, omdat het één van de eerste drukken is. “Toen ik dit meisje laatst weer eens tegenkwam heb ik haar daarvoor nog hartelijk bedankt." Jim probeerde alles uit het boek te leren. Tijdens zijn ontmoetingen met Stan Hugill liet Jim horen wat hij had geleerd en Stan corrigeerde hem op zijn uitspraak en ritme. "Ik heb van Stan enorm veel geleerd. Hij wist immers hoe shanties aan boord gezongen werden."
De teksten van Johnny en Jim zijn afkomstig van boeken, platen en van schrijvers. Johnny: "Uiteraard komen veel teksten uit Shanties From The Seven Seas. Maar naast het oude traditionele materiaal maken we zelf nieuw materiaal."Liefde voor Workum
Jim herinnert zich de beginjaren van het festival als erg koud en mistig. "We stonden met zijn allen om een groot open vuur in een poging om warm te blijven." Jim vindt de eerste jaren van het festival fantastische jaren. Inmiddels is het traditie dat zij er ieder jaar bij zijn. Als Jim een nieuwe agenda aanschaft is het Shantyfestival Workum het eerste dat hij erin schrijft. Het festival is volgens Jim bijzonder vanwege de combinatie met de Strontrace. “Zingen en varen horen immers bij elkaar,” aldus Jim, “bovendien is het fantastisch om het festival zo te zien groeien. Van enkel zang naar zang, gecombineerd met theater en workshops. Uniek is het optreden in de kerk, waar het ieder jaar weer vol met mensen zit. Dat zie je op geen enkel ander festival."Voor Johnny is de vaste groep mensen die hij er jaarlijks ontmoet, een van de redenen om ieder jaar terug te komen. "We zijn als het ware één grote familie geworden. Ik herinner mij een vriendin uit de groep die zwanger was en nu is haar dochter 16 jaar. Ik heb haar zien opgroeien. Er liggen zoveel herinneringen in Workum. Een van de mooiste herinneringen heb ik aan de dag dat ik een batterij nodig had voor mijn horloge. Ik vond een winkel in Workum die ze verkocht. Toen ik mijn portemonnee tevoorschijn haalde mocht ik niet betalen. ‘Je hebt mij zoveel gegeven,’ zei de winkelier, ‘ik geniet ieder jaar weer van uw optreden.’ Dus kreeg ik de batterij cadeau. Het is fijn om ieder jaar terug te komen naar een plaats waar ze je kennen en waar je zo welkom bent."