Klik op de link voor een interview of artikel met meer informatie en
geschiedenis over:
Johnny Collins en Jim
Mageean -
Nanne Kalma -
Reid -
Stan Hugill -
Zeilen en
Zingen
The
Barrouallie Whalers -
Shantyvrouwen in een mannenwereld
Internationaal Shantyfestival Workum, een
fenomenale muziekgeschiedenis
Het Internationaal Shantyfestival Workum is al jaren een
toonaangevend fenomeen. Gasten en publiek struikelen over elkaar heen om
er maar vooral ‘bij’ te kunnen zijn. Voor de 18e keer op rij zal Workum
weer zinderen onder het geweld van refreinliederen waarin de zee
centraal staat, en is scheepstimmerwerf ‘De Hoop’ in Workum het toneel
voor creatieve maritieme uitingen.
Door Betsie Verberk, 2002
Eind jaren zeventig ontstond er op het gebied van de folkmuziek in
Friesland een wildgroei van kleine dorpsfestivalletjes rond het
Friestalige lied. Zingen in je moerstaal was nieuw en werd in een mum
van tijd populair. Deze kleine festivals waren echter vaak slecht
georganiseerd. Als snel werd duidelijk dat het zo niet verder kon gaan.
Vanuit dat idee is Tsjoch ontstaan. Een festival dat Friese
folkmuzikanten een goed georganiseerd podium bood. Tsjoch sloot in de
beginjaren vaak aan bij een ander evenement en in 1979 ontstond zo het
idee Tsjoch 3 te combineren met de jaarlijkse Strontrace in Workum.
Reid, stichter van Strontrace, Beurtveer en Visserijdagen, was erg
enthousiast over dit idee. Met de komst van Tsjoch naar Workum, in het
weekend voorafgaand aan de Strontrace, zag hij zijn kans om de
zeemansliedjes terug bij de schippers te krijgen. De uitwisseling van
ideeën tussen Reid en de Tsjoch-commissie leidde tot het
singaround-evenement ‘Liereliet’. Zangers vanuit de Vereniging van
Friese Folkmuzikanten werden uitgenodigd om mee te doen. Om de
singaround wat meer gewicht te geven, kwamen twee belangrijke
shantyzangers, Jim Mageean en Johnny Collins, uit Engeland over. Op de
zondagavond in de ‘groene loods’, een kale ruimte die niet meer was dan
een schuur met wat stoelen, zat de groep in een halve cirkel kleumend
bij elkaar en zette om beurten een refreinlied in. Mede door de kracht
van Johnny en Jim werd dit Liereliet-gebeuren tot een goed einde
gebracht. Dat was oktober 1980. De kop was eraf en een vervolg leek
alleen maar logisch.
De
Lierelietzangers ontwikkelden zich. Ze zochten nieuwe liedjes gezocht en
geschreven, deden ervaring op in het zingen ervan. Ze speelden en zongen
op straat, in Berlijn, Brugge en Gent. Zo kwamen ze in contact met
shantyzangers uit onder andere Polen, Engeland, Frankrijk en Amerika.
Deze ervaringen op festivals in het buitenland, inspireerden om de
singeround voorafgaand aan de Strontrace, uit te bouwen tot een echt
festival. Een commissie bestaande uit Rensje Plantinga, José de Boer,
Baukje Bangma, Piet Bouma, Gjalt Bosma, Ankie van der Meer en Nanne
Kalma, zette in 1988 het eerste echte Internationaal Shantyfestival
Workum op poten.
De formule was; drie programmapunten (zangers of groepen), aansluitend
daarop de Liereliet-singaround en op de zondagavond een pretband. In de
jaren die volgden kwamen naast Johnny en Jim zowel Nederlandse als
buitenlandse gasten aan bod. Forebitter (Amerika), Femmes de Marins
(Frankrijk), Tom Lewis (Canada), ’t Kliekse (Vlaanderen), Stare Dzwony
(Polen), de Liereliet-optreedgroep (Friesland) en vele, vele anderen. Na
een aantal jaren van ploeteren in de ‘groene loods’, vond het concert op
zaterdag onderdak in de doopsgezinde kerk De Vermaning. De sfeer in dit
kerkje heeft het festival zeker een enorme impuls gegeven. Driehonderd
mensen die in dat kleine kerkje hun stemmen laten galmen; dat zorgt voor
een onvergetelijke ervaring. Een onderdompeling in de kracht van muziek,
die vooral met de stem wordt gemaakt.
Een van de hoogtepunten in de geschiedenis van het shantyfestival in
Workum was de komst van de absolute autoriteit op shantygebied, Stan
Hugill, de laatste echte shantyman. Hij was een duizendpoot,
die schilderde, zong, schreef en uren kon vertellen over de
werkzaamheden aan boord, de havens, de shanties. Tot aan zijn dood in
1992 was zijn aanwezigheid een topattractie op de diverse internationale
festivals, en dus ook in Workum. In 1990 kwam hij naar Workum. Stan
Hugill was toen 83 jaar. Hij gaf een concert op zaterdagavond als
onderdeel van het vaste programma, maar daarnaast gaf hij op zondag,
rond koffieconcerttijd, een lezing over shanties. Hij vertelde over zijn
werk en de liedjes, en hij illustreerde dat met liedjes of fragmenten
daarvan.
Johnnie
Collins en Jim Mageean komen al vanaf 1980 naar Workum. Ze misten geen
enkele keer. Hun optreden vormt één van de vaste programmapunten van het
weekend. Johnny Collins en Jim Mageean hebben in de loop van de tijd een
hechte band met het festival en haar bezoekers opgebouwd. Door hun
krachtige uitstraling en onmiskenbare charme weten zij iedere bezoeker
te verleiden tot meezingen. In eigen land (Engeland) zijn zij
toonaangevend op het gebied van shanties, maar ook in andere landen zijn
zij graag geziene gasten op de grote shantyfestivals.
Activiteiten kwamen en gingen op het festival. Het was steeds opnieuw
zoeken naar de beste elementen op de mooiste plekken. Op de
zondagochtend kwam er een koffieconcert bij, waardoor meer bezoekers een
kans kregen de shantygroepen te horen zingen. In 1993 vond er een
shantywedstrijd plaats, waarbij men zelfgemaakte liedjes in kon sturen.
Naar aanleiding van deze wedstrijd werd besloten een Open Podium in het
programma op te nemen. Kleine groepen en solisten konden op deze manier
hun talenten met het grote publiek delen. In 1994 werd het eerste Open
Podium gehouden met als thema ‘Zee-smartlappen’. In 1997, toen
Forebitter (Amerika) te gast was, had het festival de juiste mensen in
huis om de eerste shantyworkshop te houden.
In de loods van scheepstimmerwerf De Hoop (1693) werden
muziektheaterstukken ten gehore gebracht. Deze stukken zijn bijna
allemaal door Nanne Kalma geschreven; creatieve uitingen van topniveau,
gezien het succes dat deze liederencycli boekten. Een bijzonder stuk was
het programma geschreven ter ere van het 25-jarig bestaan van de
Strontrace. Stoom afblazen in het Kraaiennest heette het, een
zelfbedacht sprookje waarin een schipper en een meermin verliefd worden
op elkaar. Dit speelde niet in de loods maar in het decor van tientallen
masten in de haven.
De start van de Strontrace op maandag is ook nooit ongemerkt voorbij
gegaan. Op de dijk en bij de haven speelden en zongen groepen voor en
tijdens de start van de race. Een goede manier om de schippers een
duwtje in de rug te geven bij de start en een feestelijke happening voor
de bezoekers. Wiltsje van Peazens, Rèm’oly, De Scric der zee, Grietje
Sprot, het zijn zo maar wat namen van groepen die deze gezellige
maandagmiddagen hebben opgeluisterd.
Het zoeken naar verdieping en verbetering gaat nog altijd
door. Het Internationaal Shantyfestival Workum wil haar gasten en
bezoekers, jaar na jaar, een gebeurtenis van grote klasse bieden. Dat
geldt voor de optredende groepen, voor het muziektheater op de werf,
voor de workshops maar ook voor de Liereliet-singaround. Jarenlang vond
die plaats in een overvolle kroeg temidden van de herrie die bij zo’n
kroeg hoort. Dat beroofde menig artiest van zijn stem en niet alle
bezoekers konden het populaire evenement volgen. Sinds vier jaar vindt
de singaround plaats in een optimale ruimte: het cultureel centrum de
Klameare. Daar is plaats genoeg voor iedereen en komt een elke zanger
tot zijn recht. Het is een klein voorbeeld van de grote dynamiek die het
festival over de jaren kenmerkt. Steeds weer zoeken naar oplossingen en
met lef nieuwe uitdagingen aangaan. Daarnaast de charme van het
kleinschalige van het festival koesteren. Zowel de bezoeker als de gast
blijven zo verzekerd van alles wat een weekend Workum in oktober zo
bijzonder maakt.
Dit stuk is geschreven voor een katern van de Spiegel der
Zeilvaart, dat in 2002 uit kwam ter gelegenheid van het 15 jarig bestaan
van het festival. Het is voor de website iets aangepast door de
redactie.
Klik op de link voor een interview of artikel met meer informatie
en geschiedenis over:
Johnny Collins en Jim
Mageean - Nanne
Kalma - Reid -
Stan Hugill -Zeilen en
Zingen