Home
English
Programma
Artiesten
De Loden
Kiel
Tickets
Praktisch
Nieuws
Geschiedenis
Shanties
Flyers
Links
Fotogalerij
Media
Organisatie
Donateurskrant
Contact
 |
Artiesten | |
|---|
Klik op de artiestennaam en lees de wetenswaardigheden.
2010
Bob Zentz & Jeanne McDougall
The Wilsons
Jim Mageean
Dutch Courage
Seyl & Treyl
Roaring Fifties
Het Orkest van Zieken en Zeevarenden
De Scric der Zee2009
Nanne & Ankie
Scric der Zee en Schuim der Zee
Zonder Deinen
Jim Mageean (Newcastle)
Gaye & Trish Schotland
Les Soullés de Fond de cale France2008
Bounding Main (Chicago, USA)
Miguel Biard & Patrick Denain (Normandië, Frankrijk)
Derek & Julia (Engeland)
Johnny Collins (London)
Jim Mageean (Newcastle)
Nan'n Ankie
't Scheepsfolk2007
New Scorpion Band (Engeland)
Shanty Jack (Engeland)
Waterwijs2006
La Moresca Antica (Milaan)
Tom and Chris Kastle (Chicago)
Reederij Overtuygt
Het Orkest voor Zieken en Zeevarenden
De Kaapstander2005
The Johnson Girls (New York)
Henry Hudson en de Halve Maen
Al vijftig jaar lang vertegenwoordigt Bob Zentz onvermoeibaar ‘zijn’ traditionele Amerikaanse muziek, in zijn geboortestaat Virginia en ver daarbuiten. Behalve zelf musiceren vindt hij de overdracht van deze muziek naar de volgende generatie erg belangrijk. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het edu-tainment programma Homemade Music, dat in 2009 op cd verscheen. Hierin werkt Bob samen met Jeanne. Bob en Jeanne combineren in hun voorstellingen muziek en geschiedenis, om het verleden weer tot leven te brengen. Elk nummer op de cd introduceert bovendien een nieuw instrument of een speciaal muzikaal concept. Dit jaar verschijnt er ook een bijpassend tekstboek, zodat uit volle borst meegezongen en -gespeeld kan worden! Bob is één van de maritieme artiesten die de poëzie van Cicely Fox Smith zingend ten gehore brengt. In 2007 verscheen zijn cd “Closehauled on the Wind of a Dream”. Daarop staan originele, traditionele vertolkingen van deze gedichten. Ook de nieuwste cd van Bob Zentz en Jeanne McDougall bevat songs afkomstig van deze in Amerika zo bekende dichteres ‘CFS’.
Meezingen met de Wilsons maakt het leven een stuk aangenamer.
The Wilson Family staat bekend als één van de beste a capella folk groepen in Groot-Brittannië en ver daarbuiten. En wat The Wilson Family ook bijzonder maakt, is dat deze groep bestaat uit vijf broers: Tom, Chris, Steve, Ken en Mike Wilson. Hun vocale kracht, hun enthousiasme en de schitterende harmonieuze zang zijn legendarisch. Ze vullen met gemak de zeilen van elke klipper, botter, aak en spekbak die meedoet aan het Workumse zeilspektakel van Strontrace, Beurtveer en Visserijdagen.
Toen de gebroeders Wilson hun zangcarrière begonnen, vormden shanties nog geen apart genre. Geen enkele folkgroep maakte indertijd verschil tussen shanties, maritieme songs of andere traditionele songs uit lang vervlogen tijden. Alle folkgroepen hadden het gehele scala op hun speellijst staan. Maar het publiek was vooral dol op de shanties, omdat ze dan lekker mee konden zingen met de meeslepende refreinen.
De Wilson Family groeide op in het noordoosten van Engeland, in de buurt van tientallen vissersdorpen en vlakbij het stroomgebied van de River Tees. Dat verklaart de invloed van de zee op het uitgebreide repertoire van deze muzikale familie. De onbetwiste bron van de meeste shanties en maritieme liederen is “Shanties of the Seven Seas” van Stan Hugill, ‘the master’. De Wilson-broers kennen Stan persoonlijk en zijn door hem opgevoed in de wonderlijke en kleurrijke wereld van het leven op zee, op grote zeilschepen lang geleden. Steve en Mike hebben zelfs samen met hem gezongen, in hun tijd bij The Keelers (zie ook Jim Mageean). Enkele van deze nummers zijn nu verweven in het familie repertoire.
De broers zingen over heroïsche admiraals, over zeehondenjacht en zeeslagen, over hoe mensen leefden en lief hadden in de 19e eeuw, in havensteden en op zeeschepen. Deze prachtige liederen brengen het publiek weer in contact met onze collectieve maritieme geschiedenis. The Wilson Family ziet zichzelf niet als podiumartiesten maar als onderdeel van een muzikale belevenis, samen met hun publiek. En iedereen is daar bij welkom.
Jim Mageean vertelt zijn verhaal
Jim Mageean, de sympathieke Britse zanger, zong al zeemansliederen in Workum toen er nog geen shantyfestival of Liereliet bestond. Wel was er in het begin van de Strontrace en Visserijdagen, in 1980, een programma-onderdeel ‘liereliet’, waar iedereen aan mee mocht doen en shanties ten gehore kon brengen. Jim Mageean en Johnny Collins waren daar vanaf het begin bij betrokken, op uitnodiging van het Friese folkduo Nanne & Ankie.
Het is nu 2010. Op vrijdag 22 oktober start Liereliet, in het Jopie Huisman Museum. En ook Jim Mageean is weer van de partij. Hij vertelt zijn verhaal: “Als jong kind zong ik al graag. Mijn grootmoeder leerde me allerlei liedjes en die zong ik dan uit volle borst. Pas veel later ontdekte ik dat dat allemaal volksliedjes (folk songs) waren. Het zat er dus al vroeg in!”
Dromen worden werkelijkheid - “In 1963 ging ik als tiener voor het eerst naar een folk club, in Newcastle upon Tyne. Ik werd verliefd op de songs, en vooral op de zeemansliederen (sea shanties) die daar regelmatig werden gezongen door Louis Killen, Johnny Handle en anderen. Een jaar later, in ’64, bezocht ik mijn eerste folk festival, In Scarborough.. Daar ontmoette ik Stan Hugill, de zanger van mijn lievelingsgroep The Spinners. Zoals je je kunt voorstellen was dat een ervaring die mijn leven voor altijd veranderde. Ik ben nog elke dag blij dat ik daar en op dat moment in Scarborough was… Vanaf die dag ging ik corresponderen met Stan, en ik nodigde hem uit om een aantal concerten te geven in mijn woonplaats Newcastle. Zelf heb ik vanaf dat moment ook sea shanties gezongen, en zo kwam ik in contact met Johnny Collins.
Met en zonder Johnny - “Met Johnny heb ik sindsdien 35 jaar samen gezongen, tot hij vorig jaar overleed tijdens een festival in Gdansk, Polen. Dertig jaar lang hebben wij elk najaar samen in Workum gezongen; ons favoriete Europese festival! Vorig jaar in Workum, een paar maanden na Johnny’s overlijden, was het heel moeilijk voor mij. Voor ons allemaal, want we hebben hier veel vrienden gemaakt. Het was de eerste keer in Workum zonder Johnny. Maar Johnny zou niet anders willen dan dat ik die geweldige songs blijf zingen. Zo hou ik ook de herinnering aan hem en aan Stan Hugill levend. Ik zie iedereen weer graag in oktober in Workum tijdens Liereliet, festival voor maritieme muziek!”Dutch Courage is een groep van 4 enthousiaste muzikanten, 2 Friezen en 2 West-Friezen, die allemaal al op één of andere manier met muziek bezig waren, voordat zij in 1999 als gelegenheids trio voor een Shanty Festival in Hull ( Groot Brittannië) gevraagd werden.
De organisator hiervan, Shanty Jack, zelf een bekend shantyzanger, bedacht voor hen de naam Dutch Courage, wat zoiets als dronkemans moed betekent, eerst een neut dan de Bühne op. Sinds 2002 is het trio met een vierde lid uitgebreid.
Het repertoire
Het repertoire is zowel Engels-als Nederlandstalig, met een enkel Fries lied er tussendoor.
Naast het zingen van de shanties waarbij bij voorkeur niet de geijkte nummers worden gebracht, brengt de groep ook prachtige ballades of vlotte meezingers. Meestal traditionele, maar ook in de traditie passend, eigen werk. Ook instrumentale nummers worden niet geschuwd. Kortom: Dutch Courage biedt een heel gavarieerd programma voor een folkavond of maritiem festijn!
In samenwerking met het Enkhuizer Almanak Museum is in het voorjaar van 2003 een CD uitgebracht. Hierop o.a. een aantal uit het archief van het museum gevonden liederen, die zijn voorzien van eigen muziek, deze liederen zijn meer dan 150 jaar oud maar klinken eigentijds en passen uitstekend in het Sea Song repertoire.Optredens
Dutch Courage treedt op bij vele- ook internationale- Festivals, op podia en straat, maar ook in pubs / kroegen o.a. Hull Festival, Medemblik Festival, Sail-Bay City, Michichan USA en Heybridge Basin Festival in Engeland en Workum.De groepsleden bestaan uit:
is een enthousiaste groep uit Oudewater.
Anneke de Graaf zang, accordeon, bohrån, lepels
Bart de Graaf zang, gitaar, bouzouki, banjo
Erik van der Pluym zang
Hans Weehuizen zang, trekharmonica, concertina, bones
Dutch CourageNet als de naam van de groep is hun repertoire zeer afwisselend, maar altijd met een verbinding naar de zee.
Seyl is Oudhollands voor zeil. Treyl staat voor de tuigage, waaronder sterke stalen kabels. Dat is een totaal ander materiaal dan het uit textiel bestaande zeil. Zeer verschillend, maar beide o zo noodzakelijk voor zeilschepen. Net als de muziek van deze groep, die zowel uitbundig kan zijn als serieus. Wel altijd met het leven op en aan het water verbonden.
Dat water kan de zee in verre exotische oorden zijn, maar ook van de nabij gelegen Hollandsche IJssel.
Ze zingen over rivieren, meren, zeeën, boten, mannen en vrouwen en de liefde, Zeker dit laatste onderwerp wordt veelvuldig en heel wisselend bezongen, vaak ook met een knipoog. website Seyl & TreylShantykoor “Roaring Fifties” werd in 2006 opgericht en bestaat momenteel uit 20 mannen en vrouwen uit de omgeving van Anna Paulowna, in De Kop van Noord Holland. De vrouwen zijn veruit in de minderheid, maar geven het koor toch dat “vleugje anders”, waarmee het zich, behalve door het repertoire, duidelijk van “gewone” zeemanskoren onderscheid. De groep wordt begeleid door accordeon, gitaar, banjo, tin whistle, dwarsfluit, djembé en andere kleine ritmische instrumenten.
De naam werd afgeleid van die van een onstuimig zeegebied, de Roaring Forties, op het Zuidelijk Halfrond. Deze werd, met een knipoog naar de gemiddelde leeftijd van de leden, aangepast aan de breedtegraad waar Nederland op ligt…
Shanties zijn werkliederen waarmee in de 19e eeuw het vaak zware en eentonige werk aan boord van de grote zeilschepen werd begeleid. De shantyman (voorzanger) bepaalde met een passend werklied het tempo waarin werk werd gedaan. Ook zorgde hij tussendoor steeds voor die paar tellen rust die men, aan de pompen, bij het hijsen van de zeilen of bij het overstag gaan, echt hard nodig had.
Een goede shantyman was onontbeerlijk.Forebitters werden in de schaarse vrije tijd aan boord, “voor de mast”, waar de gewone bemanning gehuisvest was, gezongen. Hier ontstonden liederen als “Maggie May”, dat verhaalt over een jongedame uit Liverpool, die een zeeman van z’n onschuld en van z’n geld beroofde.
Folksongs (traditionele liederen uit Ierland en Amerika) die door Roaring Fifties vertolkt worden, hebben steeds een relatie met de zee. Ze gaan bijvoorbeeld over de mooie Ierse visverkoopster “Molly Malone” of over het “Erie Canal”, een belangrijke vaarweg, die het binnenland van Noord Amerika ontsloot.
De groep trad onder meer op tijdens een aantal grote maritieme evenementen, waaronder de Tall Ships Race Den Helder, Dordt in Stoom en DelfSail.
In 2009 stonden zij naast het Friese “Folsgearster Folk” op het podium van Theater “Het Vikingschip”, op het voormalige eiland Wieringen, waar zij samen het theaterprogramma “Ontmoeting” ten tonele brachten.
Meer informatie is te vinden op hun website; Roaring FiftiesDit uit 9 leden bestaand “muziekgezelschap” brengt met muziek, zang en spel de tijd van de VOC weer tot leven. Voor de zeelui was die Gouden Eeuw, waarin de Hollanders heersten over de wereldzeeën helemaal niet zo romantisch:
" Meester, wat stinkt het hier !"
" Als een oordeel jongen, maar het went wel"In de loop der jaren heeft de groep heel wat verhaalprogramma’s gebracht in kleine theaters, in oude kerkjes en bij schilderachtige haventjes over De eerste reis naar Batavia, Willem Barentz., Peter de Grote. In 2009 deed de Scric der Zee mee aan de voorstelling “Kippen in het Ruim” in Workum.
Vaak spelen ze ook op straat en laten daar de mensen meezingen, kinderen meedansen en aan het gangspil draaien.De groep begeleidt zichzelf op accordeon, trekzak, schalmei, doedelzak, mandoline, viool, luitgitaar harp en ….klepklomp
website Scric der Zee
Nanne & Ankie en de Hudson Crew
'Henry Hudson en de Halve Maen'
een liederen-cyclus vol humor op tekst en muziek van Nanne Kalma met als elementen: liefde - ijdelheid - koppigheid - kundigheid - moed - pret - hoop - onnozelheid - angst - verdriet - frustratie - verslagenheid - trots.
door Nanne & Ankie en de 'Hudson Crew', bestaand uit Anko Bouma, Erik van der Pluijm, Jakob van Bethlehem en Rutger Dijkstra.
In de zomer van 2009 heeft Henry Hudson met zijn schip de 'Halve Maen' - na 400 jaar - opnieuw de oversteek gemaakt van Nederland naar Amerika; deze keer op muzikale manier. In het kader van Liereliet Workum 2009, zal deze reis in het Jopie Huisman Museum nog een keer gemaakt worden. Net als in Amerika zullen Nanne & Ankie en de 'Hudson Crew' - al zingend en vertellend - het publiek meenemen aan boord om de tocht mee te maken.
info: www.nanne-ankie.nl
Scric der Zee en Schuim der Zee
"Kippen in het Ruim" (van Veenstromen tot Wereldzeeën)
door:Scric der Zee en Schuim der Zee
Zo’n 1000 jaar geleden dacht een monnik uit hoe de muziek op schrift gezet kon worden. De melodie waarop hij dat deed vormt het begin van de voorstelling “Kippen in het Ruim!” geschreven door Frank Edam. Een muziekverhaal over water en zee. Springend met lange stokken en punterend in kleine bootjes over modderige veenstromen gaan reizigers van Friesland naar het jonge graafschap Holland, gebieden die toen nog aan elkaar vast zaten. Eensgezind trekken Friezen en Kennemers op tegen de Hollandse graven…..tot de grote allerheiligenvloed de landen uit elkaar rukt. In de loop van de daaropvolgende eeuwen groeit het volkje der Lage Landen uit tot een wereldmacht op de oceanen. In die “Gouden” ,tenminste voor de hoge heren en dames, eeuw van de VOC reist een schip de wereld over met aan boord een jongste maatje. Hij maakt er kennis met het harde werken, het slechte eten, geesten in de mist, woedende stormen en ontsnapte kippen. “Meester wat stinkt het hier!” roept hij uit, “Als een oordeel jongen, maar het went vanzelf” zijn de woorden van de kok. Zo maakt hij, dankzij deze kok, de schipper, de chirurgijn, de bootsman, zijn maten en de vrouwelijke passagiers, gaandeweg kennis met de verlokkingen en ontberingen op reis naar het verre Indië. Deze muziektheatervoorstelling van Frank Edam is gemaakt met- en wordt gespeeld door de 9 leden van zijn groep “de Scric der Zee” en 8 spelers van “Het Schuim” die hun sporen hebben verdiend in onder andere Sylt, de Foo Foo band en Sidaro.
Zonder Deinen ( Niet maritiem)
"Zonder Deinen", een concert waarin onze buitenlandse gasten de 'Droge Voeten'-kant van hun repertoire laten horen m.m.v. Les Souillés de Fond de Cale (FR) Jim Mageean (GB) Gaye & Trish (Schotland)
Les Souillés de Fond de Cale (FR), Jim Mageean (GB), Gaye & Trish (Schotland) zijn in de wereld van de maritieme muziek toonaangevende zangers en zangeressen. Evenwel, in nautische kringen zijn er nog heel veel mensen die geen idee hebben wat voor ander repertoire deze artiesten nog hebben. Liedjes, die niets te maken hebben met water, schepen en varen. Daarom het concert 'Zonder Deining' (Niet Maritiem). Tijdens dit concert zullen Johnny Collins en Jim Mageean duidelijk maken waarom zij jaarlijks op zo'n 30 (niet maritieme) festivals worden uitgenodigd om te komen zingen. Les Souillés de Fond de Cale en Gaye & Trish blijven daar maar weinig bij achter. Kortom, het gaat een heerlijk afwisselend, opwindend concert worden met zowel traditionele als nieuw geschreven folksongs in het Frans, het Engels en het Schots.
G & T, beter bekent als Gaye & Trish, kwamen Nanne en Ankie voor het eerst tegen in 1999 op het Portsoy Festival in Scotland. Deze ontmoeting leidde tot het zingen van liedjes over de zee en vissen op maritieme festivals in Nederland, Polen, Bretagne, Wales en Engeland.
Vanaf het moment dat ze maritieme muziek gingen maken is Workum één van hun favoriete festivals geworden, waar ze, sinds hun optreden in 2000, bijna niet meer hebben gemist.
Ze zijn dan ook ontzettend blij dat ze dit jaar weer zijn uitgenodigd om op te treden bij Liereliet. Voorheen werden ze geroemd om hun harmonische arrangementen van traditionele en hedendaagse Scotse liedjes. Ze werden veel gevraagd voor zowel publieke als privé optredens door heel Scotland. Ze vinden het geweldig om samen te zingen en hebben veel opgetreden op verschillende podia zoals schoeners en kastelen en af en toe op een muurtje in een haven.
Met 3 cd’s op hun naam is nummer 4 in de maak.
Les Souillés de Fond de Cale....
Al 18 jaar van haven naar haven
De ‘Souillés de fond de cale’ is een vijfkoppige band van de Côtes d’Armor in Bretagne. Zij brengen hun repertoire met veel humor: elk wolkje sjaggerijn wordt energiek van het podium geveegd. In het begin van hun 18-jarige carriére vertolkten deze ‘dronkaards uit de goot’ traditionele shanties. En in de loop der jaren hebben ze eigen liederen ontwikkeld, gebaseerd op de melodieën van drinkliederen en andere typische zeevaartliederen uit de maritieme traditie. Hun avontuur begon in 1991 op het zeemansliederen festival in Paimpol, het mekka van de maritieme cultuur. Sindsdien zijn Les Souillés regelmatig te vinden op belangrijke internationale folk- en maritieme festivals. Zo hebben ze de havens van Bretagne, Frankrijk, IJsland, Polen, Italië, Engeland, Nederland, Duitsland, Ierland, Schotland, België en Zwitserland bezocht. En dit jaar verwelkomen wij deze dronken Fransen in Workum, tijdens Liereliet. Hun meest recente album “L’échappée belle” (de zoete ontsnapping) dateert uit 2007. Ook op dit album is de vernieuwing duidelijk te horen, maar vooral ook de gezelligheid en optimale wisselwerking met het publiek.Dit jaar zal Jim zijn deel van het concert alleen verzorgen. Johnny Collins is jl. juli helaas overleden tijdens een festival in Polen.
Jim gaf er de voorkeur aan om dit jaar alleen op te treden. Sinds hij gepensioneerd is treed hij vaker alleen op en zo vlak na het overlijden van Johnny Collins leek hem dit beter.
Al negenentwintig jaar vrolijken Johnny Collins en Jim Mageean de start van de Strontrace op met hun krachtige tweestemmigheid en opzwepende refreinliederen. Ze vormen sindsdien de spil van het jaarlijkse zangfestijn dat in 1988 het Internationaal Shantyfestival Workum gaat heten. De twee Engelse zangers ontmoeten elkaar in 1975 en zingen sindsdien op maritieme festivals over de hele wereld. Telkens weer verrassen ze met nieuw repertoire en weten ze het Friese publiek uit te dagen met frisse refreinen.
Als duo komen ze voor het eerst naar de start van de Strontrace in 1980. Dit ter gelegenheid van het derde Tsjochfestival. Ze zijn meteen zo verkikkerd op het enthousiaste publiek, dat ze sindsdien geen jaar overslaan.
Behalve met elkaar treden beiden ook als soloartiest op en in andere gezelschappen. Jim zingt met the Keelers, een shantygroep die begin jaren negentig ook te gast is in Workum.Johnny reist de halve wereld over als solozanger van shanties. In eigen land speelt hij sinds begin jaren zestig veel op folkfestivals. Daar zingt hij naast shanties vooral ander traditioneel materiaal; waarbij hij zich op gitaar begeleidt.
Die band met Workum wordt uitgedrukt in hun cd’s ‘Strontrace’ en ‘Coming of Age’, beiden opgenomen bij concerten tijdens het Shantyfestval Workum. Johnny Collins & Jim Mageean zijn niet alleen zeer gewaardeerde zangers, maar ook uiterst belezen deskundigen over achtergronden en gebruik van shanties.Klik hier voor een interview met Johnny en Jim.
(foto´s-Joop van de Water)
Nan'n AnkieNanne Kalma en Ankie van der Meer spelen sinds 1980 samen. Dat begon met Irolt en later speelden ze in Kat yn't Seil, Kajto en Liereliet. De laatste jaren zingen ze veel als duo in binnen- en buitenland. Hun repertoir is breed, maar de zeemuziek is nooit ver. Nanne schreef en componeerde veel Nederlandstalige liedjes over de zee.
Nanne en Ankie stonden beiden aan de wieg van het Internationaal Shantyfestival Workum en zijn binnen het bestuur verantwoordelijk voor de programering. Dat betekent dat ze tijdens hun tournees altijd op zoek zijn naar bijzonder maritiem zangtalent.
Daarnaast zijn Nanne en Ankie vaak deelnemers aan het festival met muziektheaterstukken of bijdragen aan de concerten. Dit jaar zijn Nanne en Ankie betrokken bij het kinderprogramma over klompschepen. Ze produceerden enige jaren geleden een cd met drie liedjes over varende klompen, samen met het Harlinger Klompschippers Grootkoor.
In 2007 maakten ze een succesvolle special voor de zondagavond. Dijk vol Muziek is de titel van het liedjesprogramma dat Nanne Kalma en Ankie van der Meer, in opdracht van het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen, maakten ter gelegenheid van de 75 e verjaardag van de Afsluitdijk. Dit jaar maken ze een speciaal programma ter gelegenheid van het 35-jarig bestaan van het Zeilvaart College dat alle activiteiten rond de Strontrace organiseerd.
Bounding Main bestaat dit jaar 5 jaar en vieren deze verjaardag met een prachtige trip naar het Liereliet festival in Workum. In 2003 traden de drie mannen en drie vrouwen uit Chicago voor het eerst samen op, hoewel ze elkaar al kenden uit het muziek- en theatercircuit waarin ze allen actief waren.
De mooie mix van vrouwen en mannenstemmen biedt veel mogelijkheden in harmonie en meerstemmigheid, die de groep ten volle gebruikt. Naast muzikale uitdagingen tijdens het zingen van shanties, ballades, piratenliederen en ander diepzee en historisch repertoire, zoekt de groep met humor en historische kostuums de lach van het publiek.
De sterke theatrale componenten van de optredens verraden de jarenlange ervaring als acteur of zanger van ieder lid van de groep. Hierdoor verwierf de groep binnen korte tijd grote roem en dat betekende talloze optredens rond de Great Lakes tot Duitsland. Bounding Main produceerde de afgelopen vijf jaar drie cd’s: Maiden Voyage!, Lost at Sea en Going Overboard. Deze zomer is de groep ook te horen op festivals in Duitsland en Engeland. www.boundingmain.com
Miguel Briard en Patrick Denain komen uit Normandië, waar ze meestal als trio zingen samen met Pascal Servain. In Workum zingt het duo a capella liederen uit het Pays de Caux. De streek tussen Dieppe en Le Havre waar het duo vandaan komt. Miguel en Patrick maken echter ook muzikale uitstapjes naar de rest van Normandië en Bretagne. Hun liederen gaan over de walvisvaart vanuit Le Havre en Nantes, de Franse vissers die in de wateren van Newfoundland hun netten uitwierpen en liederen uit de oude havenplaats Fäcamp.
Derek & Julia (Trim Rig And A Doxy)
Derek & Julia Batters komen uit Warrington en kennen elkaar sinds een jaar of acht. Ze hebben beiden een folkachtergrond en vormen tegenwoordig een shanty duo. Julia zingt en speelt harmonica. Zij komt uit een muzikale familie uit Londen. Haar wieg stond letterlijk op de piano. Derek is een ervaren folkzanger uit Lancashire. Samen brengen shanties en ander maritiem repertoire op een energieke, humoristiche en aanstekelijke wijze. Daardoor voelen ze zich even thuis op het podium als in een singaround. Ze speelden op vele festivals in Engeland en in de rest van Europa. In 2007 zag hun cd Trim Rig And A Doxy het levenslicht en kreeg veel positieve recensies. www.trimrigdoxy.com
't Scheepsfolk heeft haar thuishaven in West-Friesland (N.H.) De groep bestaat uit vier mannen en twee vrouwen. Ze zingen en spelen liedjes van de zee. Soms traditioneel, soms nieuw geschreven; van ruige shanties tot ballades en luisterliedjes. Hun repertoire komt uit Nederland, Frankrijk en Engeland. Daarnaast verzamelt de groep materiaal over varen en vissen op de Zuiderzee en het latere IJsselmeer. Gekleed als vrolijk scheepsvolk voegt de groep veel theatrale componenten toe aan hun voorstelling. Ze begeleiden hun gezang met trekzak, accordeon, viool, bodhran, tinwhistle, houten percussie, mondharmonica en bones.
Klik hier voor hun website: www.scheepsfolk.nl
De New Scorpion Band bestaat uit vier mannen en een vrouw. Stuk voor stuk folkmuzikanten uit in het verleden beroemde folkbands als Gryphon, Malicorne en The Albion Band. Samen bespelen ze wel 25 verschillende instrumenten. Hun originele optreden in 18e eeuwse kledij is dan ook een lust voor het oor én het oog. Hun maritieme programma bevat bekende en onbekende Engelse en Amerikaanse zeeliederen, gedichten en verhalen. Ze wisselen hun zang af met levendige instrumentele nummers. De New Scorpion Band geeft naast dit maritieme programma, ook themaconcerten over historische onderwerpen en Engelse en Ierse folk. Ze brachten 5 cd’s uit, waarbij de laatste ‘Out on the Ocean’ gevuld is met maritiem repertoire.
De New Scorpion Band wordt gevormd door Brian Gulland, Robin Jeffrey, Sharon Lindo, Tim Laycock en Robert White. Ze bespelen instrumenten als gitaar, mandoline, banjo, dulcimer, concertina, hobo, fluiten, viool, doedelzakken, percussie en verschillende koperinstrumenten.
Meer informatie op www.new-scorpion-band.com
De zingende sleepbootkapitein Shanty Jack gaat normaal door het leven als Pete Hayselden. Hij heeft dertig jaar op een sleepboot gewerkt. Ook na zijn pensioen is hij actief betrokken gebleven bij de traditionele zeilvaart.
Als zanger begeleidt hij zichzelf met harmonica en ‘kleppers’. Zijn repertoire bestaat uit shanties en liederen over de visserij en vrachtvaart aan de oostkust van Engeland. Shanty Jack speelde op veel maritieme evenementen in heel Europa en is de drijvende kracht achter het grote Sea Fever festival in Hull. Shanty Jack speelt ook in het trio Monkey’s Orphan.
Shanty Jack's cd 'Maiden Voyage' bevat traditionele shanties en zeeliederen. De cd is opgenomen in Liverpool en Shanty Jack wordt bijgestaan door Stormalong John. Met Monkey's Orphan bracht hij de cd's 'Sailor Songs' en "More Monkey Business' uit. ook zong hij op drie cd's van de Compagniezangers uit Medeblik. Momenteel werkt Shanty Jack aan een solo cd met liederen over oostkust van Engeland. Ook staat een nieuwe cd met Monkey's Orphan op stapel. Meer informatie op Shanty Jack (foto-Joop van de Water)
WaterWijs brengt het liedjesprogramma "De Zee Zingt". De zelfgeschreven en gecomponeerde liederen gaan over de Zuiderzee en het IJsselmeer; over sagen en legenden, vissen en varen, de mensen en hun land.
WaterWijs bestaat uit Mèna, Martie, Lex, Michel en Ed. De eerste vier personen komen uit Noord-Holland omgeving Enkhuizen en Ed uit Zuid-Holland. In deze samenstelling bestaat de groep sinds september 2006.
Het repertoire bestaat onder andere uit een reeks sagen en legenden rond de voormalige Zuiderzee. Ook zijn er allerlei soorten liedjes waarin het water van de Zuiderzee/IJsselmeer een rol speelt in het leven van de mensen en het landschap rondom. De liedjes "Baken van Reid" en "Windorgel van It Soal'', geschreven na het shantyfestival van 2005, zijn in Workum helemaal op hun plek. De teksten zijn Nederlandstalig, de zang staat voorop en de muziek past bij de sfeer van de tekst. Er zijn meerstemmige ballades, verstilde liedjes en vrolijk ritmische nummers.
De CD "De Zee Zingt" is vers van de pers. Voor meer informatie over WaterWijs kunt u kijken op hun website: www.waterwijs.net
La Moresca antica
Muziek van de oude Italiaanse zeevaarttraditie
La Moresca antica is een Italiaans muziekgezelschap uit Milaan. De groep is opgericht in 1989 door Umberto Mosca en Angelo Maffezzoli. La Moresca antica speelde in het begin vooral Italiaanse middeleeuwse muziek die gebaseerd was op volksmuziek uit de Renaissance. De Moresca is een energieke en humoristische dans uit de Middeleeuwen. In 1999 kwam de groep min of meer per ongeluk in aanraking met het rijke repertoire van Italiaanse shanties en zeemuziek. Ze ontdekten tot hun eigen verbazing dat deze krachtige gezangen nagenoeg onbekend waren. In 2000 zette de groep enkele juweeltjes op cd. 'Marinaresca' was de eerste Italiaanse cd met traditioneel maritiem materiaal. De cd werd een succes vanwege de ongewone meerstemmigheid. Het stimuleerde de groep om zich nog meer te verdiepen in dit genre. Ze onderzochten oude archieven en vonden niet eerder gepubliceerde handschriften, die soms terug gingen tot de 12e eeuw. Ook beluisterden ze veldopnames van etnomusicologen. Het gevolg van hun naspeuringen kwam in 2004 op een tweede cd: ‘Li turchi alla marina’. Hierop staan shanties - waarvan eentje uit de 15e eeuw - en prachtige traditionele zeeballades over bijvoorbeeld de aanvallen van Arabische piraten op de kust van Italië. La Moresca antica heeft tournees gemaakt door Italië, Europa en Japan.
La Moresca antica bestaat uit:
Roberta Maioli, vocals,
Marco Macchi, vocals and percussions
Sabina Colonna Preti, viola da gamba, vocals
Consuelo De Cea, viola da gamba
Angelo Maffezzoli, recorders, baroque and Reanaissance flutes, shawms, krumhorns and vocals
Umberto Mosca, vocals, colascione, baroque guitar, bouzouki, recorders, krumhorns, bagpipes,
percussions, dulcimer.
Tom en Chris Kastle wonen in Chicago (VS) en organiseren daar het beroemde Chicago Maritime Festival. De liederen en verhalen van Tom & Chris Kastle verbeelden hun leven als muzikanten, zeilers en reizigers. In 1985 raakten ze verslingerd aan het varen op zee, bij voorkeur op tall ships. Met het varen kwamen de zoute verhalen en liederen. Hun repertoire omvat een enorme collectie shanties en liederen van de Great Lakes, zowel authentiek als nieuw geschreven. Ze hebben ermee opgetreden in de Verenigde Staten, Canada en Nieuw Zeeland. Verder speelden ze in Polen Noorwegenerland, maar dit is de eerste keH10er dat ze naar Nederland komen. Behalve de Shantyconcerten doen Tom & Chris in Workum mee aan een kinderprogramma over klompzeilen en geven ze een gezongen workshop over de Great Lakes.
De muziek van Tom & Chris wordt overal met enthousiasme begroet. Ze staan bekend om hun humor, hun prachtige harmoniën en veelzijdig instrumentarium. Als ervaren zeelui -Tom is kapitein op een Tall Ship- kennen ze de baren en doorleven ze hun liederen als geen ander. Daarnaast hebben ze beiden Human Ecology gestudeerd. Naast hun optredens met liederen en verhalen, geven ze lezingen en workshops op scholen en musea. Ook verzorgen ze trainingen op de grote zeilschepen. Tom & Chris hebben vier cd's gemaakt met maritieme muziek: 'Me for Inland Lakes', 'Earthways Waterways', 'Strike the Bell' en 'Rivers'.
Het Orkest voor Zieken en Zeevarenden
Het Orkest voor Zieken en Zeevarenden bestaat uit een aantal doorgewinterde zeebonken dat in elke haven voor anker gaat en moeiteloos alle landrotten voor zich wint. Hun repertoire bezingt het vissers- en zeemansleven in elke verschijningsvorm. Hun zilte stemgeluid begeleidt door deinende accordeonaccoorden zorgt voor de roestbruine sfeer die vroeger zo gewoon was. Voor de zingende gebroeders Harm en Klaas Kasma gaat geen zee te hoog. En accordeonist John Eskes zou niet hebben misstaan in de salon van een stoomboot van de roemruchte Holland Amerika Lijn. Zangeres Trienke Hoogenberg beweegt zich als een zeemeermin door de straten van Atlantis en zingt met een bewonderenswaardige trefzekerheid de schelpen uit het zand. Het Orkest voor Zieken en Zeevarenden weerstaat elke storm en zorgt voor een gemoedelijke avond vol romantisch zeemansleed en havengezang.
Het Orkest voor Zieken en Zeevarenden verzorgt dit jaar het zondagavondprogramma.
In de acht jaar van hun bestaan hebben The Johnson Girls zich stevig genesteld in het mannenbolwerk van de rauwe zeemansliederen. De vijf vrouwen uit New York beschikken over een uitgelezen repertoire. Op kritische, trotse en humoristische wijze bezingen ze energiek de rol van de vrouw in het leven én in de fantasie van schippers en matrozen. Ze zingen liederen over het harde bestaan van de vrouwen die in de havens achterblijven als hun man de zee op gaat; over vrouwen die in andere havens deze zeemannen verleiden en hen van geld en goed beroven; over vrouwen die verkleed als man gaan varen; over meerminnen en sirenes die vanuit de diepte de zeelui belagen. Op hun repertoire staan ook werkliederen van de Amerikaanse rivieren, uit kolenmijnen, gevangenissen, van velden en van wegen.
De zangstijl van The Johnson Girls kenmerkt zich door meeslepende meestemmigheid en een uitdagende dynamiek. Moeiteloos wisselen ze krachtige ruige werkliederen af met gevoelige ballades. Bijna alle liederen worden a capella gezongen.
The Johnson Girls spelen op festivals overal in de Verenigde Staten. In Europa hadden ze succesvolle tournees in Engeland en Portugal. In augustus 2005 waren The Johnson Girls te ast in Québec, Canada; en zongen ze in Philadelphia op het grootste en oudste folkfestival van Amerika. In september waren ze alweer aan de westkust van Amerika te bewonderen, in San Francisco.
Deirdre Murtha, Maggie Bye, Joy Bennett, Bonnie Milner en Alison Kelley-KraanDe dames zijn vereeuwigd op twee cd’s waarvan de laatste, ‘On aanse folktijdschrift Sing Out.
Klik hier voor de Engelse biografie en andere gegevens over The Johnson Girls.
Of kijk op de uitgebreide en mooie website van The Johnson GirlsDe mannen van The Johnson Girluziek actief. Als aanhang van hun succesvolle vrouwen grapten ze tussen de coulissen vaak over de mogelijkheid om als The Johnson Boys in dat succes te delen. Het kwam nooit verder dan deze grappen. Totdat de vrouwen voor Workum werden gevraagd. De zangers besloten hun vrouwen te volgen naar dit beroemde festival. 'En als ze er dan toch zijn...', dacht de organisatie. Zo krijgen The Johnson Boys voor het eerst de gelegenheid om uit de schaduw van hun vrouwen te stappen.
Helemaal bleu zijn The Johnson Boys niet. Drie van hen spelen regelmatig in The New York Packet. Dat is een verzameling shantyzangers die maandelijks concerten verzorgt in het Southstreet Seaport Museum in downtown Manhattan. Ook The Johnson Girls maken deel uit van deze groep. Verder is er de inbreng van de shantycrew, die 's zomers dagelijks met behulp van shanties zeilen hijst in het Mystic Seaport Museum in Connecticut. In Workum kunt u luisteren naar vier van de vijf Johnson Boys. Dat zijn Mark Maniak, Chris Koldewey, Sean Murtha en Stephan Kraan. Dan Milner heeft andere verplichtingen.
In 1609 gaf de Nederlandse VOC opdracht aan de Engelse ontdekkingsreiziger Henry Hudson een kortere route naar Indië en China te vinden. Die kortere route zou liggen in het Noordoosten wanneer de zeeën ’s zomers ijsvrij zijn. Hudson ging op pad met het schip ‘De Halve Maen’, maar besloot al spoedig tegen de orders in te gaan, het ijs vaarwel te zeggen en de route via het Westen te zoeken. Hij stak de oceaan over en ontdekte bij Manhattan de rivier die later zijn naam zou dragen. Het verhaal van de reis is nauwkeurig beschreven in logboek van stuurman Juet.
Het spectaculaire en uiterst komische muziektheaterstuk Henry Hudson en de Halve Maen is één van de hoogtepunten van het festival van 2005. Nanne Kalma schreef het stuk aan de hand van het logboek van stuurman Juet. Henry Hudson kreeg in 1609 van de Nederlandse VOC opdracht om een doorvaart om de noord te vinden. Hij verlegde onderweg zelf de koers en landde zo in wat tegenwoordig Manhattan heet. Het muziekstuk vertelt met veel humor en op prachtige melodieën wat voor vreemde snuiters er aan boord waren en hoe de reis verliep. Naast Nanne Kalma en Ankie van der Meer speelt het beroemde Friese duo De Jonges fan Ferbean mee. Anko Bouma en Bertus Klazinga kruipen in de huid van 16e eeuwse avonturiers maar behouden hun karakteristieke kolder. Verder spelen mee: Rutger Dijkstra (o.a. Kalis), Saskia Zoet en Jacob van Bethlehem.
Er zijn drie voorstellingen tijdens het festival op zondagmiddag en op zondagavond. De laatste maanden is erg hard gewerk om ook een cd te maken van de voorstelling. Op de valreep is deze klaar. Op zaterdagavond wordt tijdens het Internationaal Shantyconcert in de Grote of Gertrudis Kerk de eerste cd uitgereikt. Cd-s zijn te tijdens de concerten te koop in de stand. Kaarten aan de kassa of via de pagina Tickets.(meer? zie nieuws)
Klik hier voor een interview met Nanne Kalma
Op de foto achter v.l.n.r.: Jakob van Bethlehem, Anko Bouma, Bertus
Klazinga, Nanne Kalma, Ankie van der Meer en Rutger Dijkstra.
Voor v.l.n.r.: Claudia de Vries, Saskia Zoet en Bolk.
Klik hier voor de website van Nanne en Ankie (met nog meer informatie over het Hudson project)De zes zeilende zangers van de Reederij Overtuygt komen uit Nuenen bij Eindhoven. In 2002 ontstaat de groep uit het shantykoor Zingerij Dwarsgetuigd. Ze brengen shanties in het Nederlands, Engels en Frans, waarbij vooral het plezier in het zingen voorop staat. Overtuygt organiseert in Workum het Open Podium.
Klik hier voor de website van de Reederij: www.overtuygt.nl
Shantykoor 'De Kaapstander' is opgericht in februari 1998 in Oudewater (ZH). Het koor telt veertig zangers en zangeressen en de muzikale begeleiding bestaat uit accordeons, trekzak, gitaar, viool en banjo. Het koor brengt shanties en seasongs in het Nederlands, Engels en Frans. De Kaapstander is regelmatig te gast op grote internationale shantyfestivals zoals in 2004 het "Shantychortreffen" in Dahme in Duitsland, in 2006 voor het vijfde achtereenvolgende jaar op het Festival Maritim in Bremen-Vegesack, en tevens op "Bie Daip" in Appingedam in 2006.
